aequidialis
aequidiālis, e (aequus u. dies) = aequinoctialis (w.s.); dah. subst., aequidiale, is, n. = aequinoctium (w.s.), Paul ex Fest. p. 24, 5. Vgl. Gloss. ›aequidialis, ἰσήμερος, ἰσημερινός‹.
~es, aequinoctiales, id est isymerinos Grece
[cena ] ab hora diei nona usque ad xij noctis, et hoc tempore ~i, protracta