aggravatio
aggravātio, ōnis, f. (aggravo), die Beschwerung, Belästigung, der Druck, ventris, Arnob. in psalm. 44. – übtr., manus tuae, Augustin. enarr. in psalm. 31 serm. 2. § 15: animae, Augustin. de music. 6, 14, 43: Ggstz. relevatio, Salv. de gub. dei 5, 8. § 34. p. 176 ed. Rittersh.
[caliditas ] agendo in substantia rei ‥ leviores partes consumit et †removentibus [? l. remanentibus ] partibus grossioribus fit compactio et per consequens ~o
corpus primi hominis non aggravabat revera animam; ~o enim dicit depressionem in statum naturalem que facta est per culpam
quibus ‥ in ~onem sue materie ‥ per eum ‥ expositis
donum liberum ab omni ~one secularis servicii
ad ~onem peccati ‥ accedit quod ‥ excommunicati sunt
in exprobracionem et ~onem ac detestacionem peccati Jeroboam
cum pene ~one corporalis
per censuras ecclesiasticas et ~ones earum
ratificacio condemnacionis ‥ et ~o contra ‥ participantes(
excommunicacionis et ~onis sentencias