agitatus
ăgĭtātus, ūs, m. [agito], a state of motion, a being in motion, movement, agitation (only ante- and post-class.).
- I Lit., Varr. L. L. 5, § 12 Müll. dub. (Müll. reads: ubi id agitatur); id. ib. 6, § 41 Müll.: anima corpori praestat agitatum, Macr. Somn. Scip. 2, 12: si agitatu suo aquam moverit, id. Sat. 7, 8. —
- II Trop.: mentis, activity, Varr. L. L. 6, § 42 Müll.
1. agitātus, a, um, PAdj. m. Compar. (agito), erregt, geweckt, lebhaft, actio paulo agitatior, Quint. 11, 3, 184: omnia agitatiora, alle die lebhafteren Rollen, Quint. ibid. § 178: agitatiorem mihi animum esse credebam, Sen. ep. 108, 22: novum testamentum omni doctrinā agitatius, Tert. de test. anim. 1.
2. agitātus, ūs, m. (agito), das »In-Bewegung-Sein«, die Bewegung, Varr. LL. 5, 11; 6, 41. Macr. sat. 7, 8, 15; somn. Scip. 2, 12, 16; 2, 14, 13. – übtr., ag. mentis, Regung, Varr. LL. 6, 42: furiatae mentis, Hier. ep. 36, 2.
1 ăgĭtātus, (15) a, um, ¶ 1 part. de agito ¶ 2 adjt , mobile, agile, remuant : Cic. Tim. 9 ; agitatiorem mihi animum esse credebam Sen. Ep. 108, 22, je croyais avoir lʼesprit plus actif (alerte) || animé, passionné : actio paulo agitatior Quint. 11, 3, 184, une action oratoire un peu plus animée.
2 ăgĭtātŭs, ūs, m. (agito), état de mouvement, dʼagitation, mouvement : Varro L. 5, 11 ; 5, 12 ; 6, 41, etc. ; Macr. Sat. 7, 8, 12.
agitatus , a, um. part. p. c. v. agito.
Res agitata in concionibus 屢次會議繁瑣之事。
Suggest a Translation
See an image
Res agitata in concionibus 屢次會議繁瑣之事。
Suggest a Translation
See an image