agreare

agreare [OF agreer] 1 to agree (to or upon): a (w. dat. or absol.); b (w. pro); c (w. quod); d (trans.); e (refl. w. ad). a 1411 eisdem decreto et judicio plenarie concenserunt et aggreaverunt RParl III 652b; 1446 cum ‥ adhibuerimus assensum ac integre et plenarie aggreaverimus eisdem [dimissioni et liberacioni] MunCOx 209; 1417 cum ‥ subsidia ‥ solvissent et ~eassent Cl 267 m. 4; 1466 sciatis nos ‥ omnibus predictis concessisse et aggreasse per presentes Mem. Ripon 177.  b 1587 si ‥ non agriabunt pro precio ‥ premissorum Pat 1301 m. 7.  c 1573 ~eatum fuit inter partes predictas ‥ quod ‥ Pat 1104 m. 9.  d 1456 ipsos pro quibus ‥ exceptiones ‥ super actu predicto facte, ~eate et ‥ certificate existunt (Breve regis) Reg. Whet. I 263.  e 1384 finem illum approbavit, acceptavit et ad illum se aggreavit et assentivit IMisc 229/17; s1467 ~eavit se ad concludendum matrimonium W. Worc. Ann. 788; 1472 ad que dampna ‥ se aggreaverunt (PlRExch) Law Merch. II 125. 2 to settle, pay. 1417 cum ‥ custumas et subsidia pro lanis predictis debita ‥ solvissent et ~eassent Cl 267 m. 4.