agrestis
agrestis, of the fields, belonging to the country
agrestis2, a countryman, peasant, rustic
BWL
country living
an uncultured and rough mind
Frieze-Dennison Vergil
- Lit., pertaining to land, fields, or the country, country, rural, rustic, wild, ἄγριος: Musa, Lucr. 5, 1397: te in Arpinati videbimus et hospitio agresti accipiemus, Cic. Att. 2, 16 fin.: vestitus, Nep. Pel. 2, 5: falx, Tib. 2, 5, 28 al.: poma, Verg. A. 7, 111: cum lactucis agrestibus, Vulg. Exod. 12, 8: ligna non sunt pomifera, sed agrestia, ib. Deut. 20, 20: herbas agrestes, ib. 4 Reg. 4, 39.—Subst.: ā̆gre-stis, is (gen. plur. agrestūm, Ov. M. 14, 635), a countryman, rustic, farmer, peasant, Lucr. 5, 1382: non est haec oratio habenda aut cum imperitā multitudine aut in aliquo conventu agrestium, Cic. Mur. 29: collectos armat agrestes, Verg. A. 9, 11: Fictilia antiquus primum sibi fecit agrestis Pocula, Tib. 1, 1, 39: facinus admissum a quodam agresti, Tac. A. 4, 45: inopes agrestes, id. H. 2, 13; 4, 50.—
- II Transf., and in mal. part.
- A Rustic, in opp. to the refined citizen (urbanus, as ἄγριος is opp. to ἀστεῖος), boorish, clownish, rude, uncultivated, coarse, wild, savage, barbarous, of persons and things: sunt quidam vultu motuque corporis vasti atque agrestes, Cic. de Or. 1, 25, 115: O rem dignam, in quā non modo docti, verum etiam agrestes erubescant, id. Leg. 1, 14, 41: aborigines, genus hominum agreste, Sall. C. 6, 1: Ego ille agrestis, saevos, tristis, parcus, truculentus, tenax Duxi uxorem, Ter. Ad. 866: quis nostrūm tam animo agresti ac duro fuit, ut, etc., Cic. Arch. 8: dominus agrestis et furiosus, id. Sen. 14: exculto animo nihil agreste, nihil inhumanum est, id. Att. 13, 45; so Ov. M. 11, 767: rustica vox et agrestis, Cic. de Or. 2, 11; 2, 3. —Hence, agrestiores Musae, ruder, of the language of the bar, in opp. to more refined and polished eloquence, Cic. Or. 3, 11.—
- B Wild, brutish: vultus, Ov. M. 9, 96: agrestem detraxit ab ore figuram Juppiter (of Io), Prop. 3, 31, 13.—Comp., v. above.— * Sup. agrestissimus, Cassiod. Ep. 7, 4.— * Adv. comp. neutr. agrestius, Spart. Hadr. 3.
ut pecus agrestes ex prato vellicat herbas
~is,wildae
~es,wudulice oððe wilde
aquatica et ~ia volatilia
allium domesticum ‥ A.garleke allium ~e, ‥ A.crowelek
acetosa et ~ia [caliditas ] convertit in dulcia, ut est videre in fructibus
tumulus ~ibus glaebis coacervatus
cultor agrestis
rudi ‥ et ~i stilo
curavi ‥ qua potissimum ratione obstinationem ~ium convincere promptus queas(
- 1. zich op het veld, op het land bevindend (a) (v. planten) op het veld groeiend, (in het) wild (groeiend), veld-; (b) (v. dieren) op het veld levend, veld- [mus veldmuis; columbae wilde duiven (itt. columbae domesticae)]; (c) (v. mensen) op het land levend, akkerbouw bedrijvend, land- [homo plattelandsbewoner, boer]; — subst. agrestis, is m boer;
- 2. landelijk [vita];
- 3. boers, plomp, ruw, onbeschaafd; ➤ senex durus ac paene ~; servi agrestes et barbari; — subst. agrestis, is m onbeschaafd mens.
- ager, of the fields, belonging to the country: palmae, wild: poma, V.: frondes, H.: bestiae: pubes, V.: praeda, from the fields, L.—Subst.
- a countryman, peasant, rustic: agrestīs in spem rapinarum impellere: conventus agrestium, assembly of the rural population: agrestibus in urbem acceptis, L.: agrestis imagine, in the form of a peasant, O.: numina agrestum, worshipped by, V.: agrestem confertum in arta tecta, the countryfolk crowded, etc., L.—Of a mouse: agrestem pellere, the rustic, H.—Praegn., wild, uncultivated: silva, O.: baculum, rude, O.—Rustic, rude, uncultivated, clownish, boorish, coarse, wild: homo: vita: exercitus conlectus ... ex agresti luxuriā, i. e. profligate boors: Cyclops, H.: quas (causas) agrestioribus Musis reliquerunt (of the language of the bar): genus hominum, S.: voltus, brutish, O.: asperitas, H.: barbaria, uncivilized: Latium, H.
-
…aes alienum inciderunt ut, si salvi esse velint, Sulla sit eis ab inferis excitandus qui etiam non nullos agrestis homines tenuis atque egentis in eandem illam spem rapinarum veterum impulerunt. quos ego utrosque in eodem genere praedatorum direptorumque…
Cicero, in Catilinam
-
…, et his copiis quae a nobis cotidie comparantur, magno opere contemno, conlectum ex senibus desperatis, ex agresti luxuria, ex rusticis decoctoribus, ex eis qui vadimonia deserere quam illum exercitum maluerunt ; quibus ego non modo…
Cicero, in Catilinam
-
…condidere atque habuere initio Troiani, qui Aenea duce profugi sedibus incertis vagabantur, cumque iis Aborigines, genus hominum agreste, sine legibus, sine imperio, liberum atque solutum. Hi postquam in una moenia convenere, dispari genere…
Sallust, Catilina
-
…cum erimus omnia experti, ego ne illud quidem contemnam quod extremum est ; te in Arpinati videbimus et hospitio agresti accipiemus, quoniam maritimum hoc contempsisti. Scr. in Formiano in. m. Mai. a. .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…ad Tiberim exponi iussus esse ; quo in loco cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus pastoresque eum sustulissent et in agresti cultu laboreque aluissent, perhibetur, ut adoleverit, et corporis viribus et animi ferocitate tantum ceteris praestitisse, ut…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…perveniri solet et simul tibi in mentem veniat facito quem ad modum vitam huiusce depinxeris ; hunc hominem ferum atque agrestem fuisse, numquam cum homine quoquam conlocutum esse, numquam in oppido constitisse. qua in re praetereo illud quod…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…vero illud me commovet quod sibi in Lupercis sodalem esse Caelium dixit. fera quaedam sodalitas et plane pastoricia atque agrestis germanorum Lupercorum, quorum coitio illa silvestris ante est instituta quam humanitas atque leges, si quidem non modo nomina…
Cicero, pro Caelio
-
…memoria teste commendemus. Nec vero te, carissime frater atque optime, rhetoricis nunc quibusdam libris, quos tu agrestis putas, insequor ut erudiam ; quid enim tua potest esse oratione aut subtilius aut ornatius Sed sive iudicio ,…
Cicero, de Oratore
-
…quasi extra modum absona atque absurda. Est autem vitium, quod non nulli de industria consectantur rustica vox et agrestis quosdam delectat, quo magis antiquitatem, si ita sonet, eorum sermo retinere videatur ; ut tuus, Catule…
Cicero, de Oratore
-
…non erit. praeclare enim est hoc usurpatum a doctissimis quorum ego auctoritate non uterer, si mihi apud aliquos agrestis haec habenda esset oratio ; cum vero apud prudentissimos loquar, quibus haec inaudita non sint, cur ego simulem…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum