alabrum
alabrum, ī, n., die Haspel, Garnwinde, Isid. 19, 29, 2 (wo alibrum).
alibrum,hreol
videbamus ‥ globellos et mataxas, alibra [v. l. alabra; gl. ]traules, reles
a rele , ~um et alibrum, abductorium
ălăbrum, ī, n. , dévidoir : Isid. Orig. 19, 29, 2.
Hasple, Germ.
Filum a colo in fusum, de fuso in Alabrum, hinc in girgillum, deinde in glomicellum, etc. Alabrumdicitur quod radios quasi alas habeat, inquit Martinius in Lex. Phil. In veteribus Lexicis Monasticis legitur et verbum
Alalrare, Filum evolvere. Vide Devolutorium.