albor
albor, ōris, m. [albus].
- Whiteness, white color (eccl. Lat.): si (caro) versa fuerit in alborem, Vulg. Lev. 13, 16; 13, 25; 13, 29.—
- II The white of an egg, = albamentum (post-class.): ovorum, Pall. 11, 14, 9; Apic. 1, 6: ovi, Scrib. Comp. 24.
albor, ōris, m. (albus), a) das Weiß = die weiße Farbe, Vulg. levit. 13, 16 u.a. Non. 73, 2. – b) das Weiße als Stoff, α) das Weiße im Ei, ovi, Scrib. 24. Plin. Val. 1, 16 u.a. (s. Rhode Lex. Scrib. p. 348, a): trium ovorum, Pallad. 11, 14, 9. Apic. 1, 6: Plur., ovi albores, Cael. Aur. acut. 2, 37, 199. – β) = albugo, der weiße Fleck im Auge (als Krankheit), Pelagon. veterin. 30.
lingua quoque splendoris, †lava [l. lana ] rubricata suspensa in Templo convertebatur in ~orem
albŏr, ōris, m. (albus), ¶ 1 blancheur : Non. 73, 2 ¶ 2 blanc dʼœuf : Pall. 11, 14, 9.
Albor, Color albus.Ita legit in Levitico cap. 13. ubi Editio recentior habet
in colorem album. S. Cyprianus de Discip. et hab. Virg. :
Execraris canitiem, detestaris Alborem.Cælius Aurelianus lib. 2. de Tard. passion. cap. 7.
ovi Alboremdixit, ut et Apitius lib. 2. cap. 6. quem idem Apitius lib. 5. cap. 3. lib. 6. cap. 6. et alii
Albumen, Plinius
Albuginemvocant.
Dantesin Purgatorio can. 6 :
HispanisVedi l'albor che per lo fumo raia.