alimma Save Georges Gaffiot 2016 Du Cange alīmma, atis, n. (ἄλειμμα), die Salbe, Cass. Fel. 61. p. 150, 16. Mart. Cap. 2. § 110. ălīmma, ătis, n. (ἄλειμμα), onguent : Capel. 2, 110. ALIMMA. Ut ALIMIA. Dief.