alimonia
alimonia, nourishment, food, sustenance, support
ălĭmōnĭa, ae, f. [alo] (ante- and postclass. for alimentum),
- nourishment, food, sustenance, support: quaestus alimoniae, Plaut. Pers. 1, 2, 1 (53): naturalis, Gell. 17, 15, 5: flammae, fuel, Prud. Cath. 5, 19; Ap. Met. 2, 3, 4; in alimoniam ignis, for the food of the burnt-offering, Vulg. Lev. 3, 16; ib. 1 Macc. 14, 10.
alimōnia, ae, f. (alo), die Ernährung, der Unterhalt, Varr. sat. Men. 260. Gell. 17, 15, 5. Prud. cathem. 5, 19 u.a. Spät. (s. Bünem. Lact. 7, 4, 7. Hildebr. Apul. met. 5, 18. Rönsch Itala p. 28): Plur., Apul. met. 2, 3; apol. 85. Cod. Theod. 12, 12, 2. – ➳ Nicht mehr Plaut. Pers. 53.
cujus ~ia, immo parsimonia, tam frugalis fuisse ferebatur ut ‥ herbarum fasciculis ‥ vesceretur
elimosynas in ~iam inopum dare
unde ‥ fratribus ‥ sufficientem usque ad autumnum ~iam divina miseratio ministraret
quod ipsi canonici ‥ ad hospitum suscepcionem et pauperum ~iam [v. l. †alumpniam ] fructus omnes ‥ convertant
annonam dicit ~iam ciborum et victum omnem monachorum
refectionis domum letabundus ingrediens omnes ad se confluentes et cibo corporis et spiritualis vite ~ia saginavit
hora illa qua spiritalis ~ia assistentibus tradebatur
in ~ium spiritus manna celestis refectionis colligebat
tu es intellectus celestis ~ia
terram que ad ~iam illius ecclesie pertinet
in dicta taxatione ~iae, judex solet allocare uxori terciam ‥ partem annui valoris bonorum immobilium
ălĭmōnĭa, æ, f. , et ălĭmōnĭum, ĭī, n. , nourriture, aliment : Varro Men. 260 ; Gell. 17, 15, 5 || Varro R. 3, 16, 15, etc. ; Tac. Ann. 11, 16.
alimonia , ae. f. et, v. alimonium
See an image
See an image
Artemius ... opportune suggessit, ut alimonia Fratribus parari deberet.