alium
alium, garlic
ālium, i, n., v. allium.
ālium (āleum, allium), ī, n. (griech. ἀλλας), Knoblauch (Allium sativum, L.), oft als Speise der Landleute und ärmern Volksklasse (Schiffsruderer u. dgl.) erwähnt, Komik., Lucil., Scriptt. r.r. u.a.: all. Punicum = ἀφροσκόροδον, Lauch, Col. – ➳ Über die verschiedenen Schreibungen s. Georges, Lex. d. lat. Wortf. S. 34.
alium,gaarleec
allia deposcunt porci vacceque recentes
allia si piperi sociata fideliter assint
herbis nimis calidis, ut porris, cepis, alleis ‥ et hujusmodi
alleum, i.ail , i.garlec
de quolibet summagio ceparum et allearum
pro xix racemis alleorum
de duobus miliaribus †albei aut ceparum venalibus, j ob.
in cepis emptis ad plantandum ‥ ; in alleo empto ad idem
in j bunche de alea empt’
scordion, i. allium agreste ‥ ; similis est allio ortolano, florem habet indum, A.crowelek
ālĭum, (16) ī, n. , ail : Pl. Most. 39, etc.; Cato Agr. 48, 3, etc.
➳ forme allium plus récente, 1er siècle apr. J.-C. ; aleum était considéré comme vulgaire par Pomp. Porphyr. Hor. Epo. 3, 3.
ālium (allium) ī, n
- garlic: edere, H.