aliuta
ălĭūta, adv. (orig. acc. plur. of aliutum, a lengthened form for aliud; like actutum, astutus, etc.; cf. Sanscr. anyathā, aliter),
- in another manner, otherwise: aliuta antiqui dicebant pro aliter .... Hinc est aliud in legibus Numae Pompilii: SEI. QVIS. ALIVTA. FAXIT., Paul. ex Fest. p. 6 Müll. (ad Plaut. Rud. prol. 10, v. Fleck.).
aliuta, Adv., archaist. = aliter, altes Gesetz des Numa b. Paul. ex Fest. 6, 1.
ălĭŭta, adv. arch. = aliter : P. Fest. 6, 1.