alligamentum
allĭgāmentum (adl-), i, n. [alligo], = alligatura: pisces habent inter se adligamentum luteum continens usque ad priores pedes, Schol. ad Germ. Arat. 240; v. Hygin. Astronom. 3, 29.
alligāmentum (adligāmentum), ī, n. (alligo), das Bindemittel, Band, Schol. ad Caes. Germanic. 243. p. 402, 8 E.: übtr., all. consolationis, Augustin. serm. 46, 12: diaboli, Augustin. quaest. in Iud. qu. 37. Vgl. Excerpt. ex Charis. art. gramm. 553, 32 ›alligamentum, δεσμός‹; u. Gloss. ›alligamentum, δεσμός, ἔνδεμα‹.
non hec [fiunt remedia ] ‥ herbis aut herbarum ~is, sed hec omnia operante ‥ Deo