allus
allus, i, m.: pollex scandens proximum digitum, quod velut insiluisse in alium videtur, quod Graece ἅλλεσθαι dicitur, Paul. ex Fest. p. 7 Müll.; kindr. with allex, q. v.
allus (hallus), ī, m., der Daumen od. die große Fußzehe, Paul. ex Fest. 7, 21 u. 102, 3 (in v. Hallus); vgl. 2. allex u. Gloss. V, 299, 63: ›hallus, ποδος μέγας δάκτυλος‹.
~ox,tahae
~ux, †pollux in pede
dum ‥ pedum ~oces truciter adnecterent
~ox,micele tan
U ante C producitur, ut ‥ ~ux, ~ucis
hic ~ux, A.a grete too : ‥ ‘est manuum polles, sed dicatur pedis allux’
allus ( hallus ), ī, m. , gros orteil : P. Fest. 7, 21 ; 102, 3.