alluvius
allŭvĭus (adl-), a, um, adj. [alluo],
- al luvial: ager, Auct. Var. Lim p. 293 Goes.
alluvius (adluvius), a, um (alluo), angespült, ager (= alluvio no. II), Gromat. vet. p. 369, 14 ed. Lachm. (p. 293 ed. Goes.). subst., alluvium, ī, n. = alluvio, Sidon. ep. 2, 2; vgl. Isid. de diff. 1, 40 Gloss. vet. in Class. auct. ed. Mai vol. 6. p. 503.
Ager est, quem paulatim fluvius in agrum reddit. Isid. Orig. lib. 15. cap. 13.