alodis
alodis, is, m. , alleu, propriété : Lex Sal. 59, 55 ; N. Tir. 59.
Diagoin Comitibus Barcinonensibus lib. 2. cap. 13. 27. in Charta ann. 1030. apud Sammarthanos in Archiepisc. Aquensibus num. 19. et in aliis apud V. Cl. Stephan. Baluzium editis post Capitul. num. 120. 127. Vernacule vero
Dudo lib. 2. de Actis Norman. pag. 38 :Alodium Fundum dicas, Fundum maris imum.
Ut teneat ipseInfra :(Rollo) et successores ejus ipsam terram ab Eptæ fluviolo ad mare ; quasi fundum et Alodum in sempiternum.
Dedit itaque filiam suam Gislam nomine uxorem illi Duci, terramque determinatam in Alodo et in fundo, a flumine Eptæ, etc.Ubi
fundus, et Alodus, idem sonant quod
proprium immobile, quomodo dicimus,
Donner en fonds, en héritage, en propre. Unde
Prædium, id est, Possessio, Hæreditas. Ugutio, et ex eo Guillelmus Brito in Vocabular. MS. :
ut)
Allodium, est curia vel predium urbanum.Alibi. :
Alodium, i. libellarium ut cap.lj. v.iij. si de feud. contro. fue. in usi. feud.(lib. 2. tit. 26) et vide quod not. glo. in lib. pe. Cod. de inge. ma.(lib. 7. tit. 14. cap. 14) .
Libellarium(est enim in Feud.
Allodium sive libellarium) ita distinguendum puto, ut Allodium sit prædium rusticum, libellarium vero prædium allibratum sive urbanum. Vide in hac voce.
Si prædium, id est, Alodium habuerit.
SiAlodem habuerit ipso fisco regis recipiat.
Meæ prædium possessionis hæreditariæ, hoc est, Alodum nostrum, qui est in pago Andegavensi, etc.Abbo Monachus serm. 5 :
Res Christi transferunt sibi in prædium et Alodium possessores sacrilegi.Lambertus Ardensis :
Hæc autem fuerunt ea, quæ... de Allodiis sive prædiis in feodum commutavit Adela, etc.Ditmarus lib. 7 :
Quicquid in Salbezivilla in beneficium habuit, in prædium ab his acquisivit.Tabularium S. Andreæ Viennensis :
Hoc est, decimas totius possessionis quam habemus in potestate castri... sive per Alodium, sive per feudum, etc.Differt enim
Beneficiumvel
Feuduma
Prædio, seu
Alodo, quod idem sonat, id est, ab immobili proprio ; quomodo
Honor, seu
Beneficiumab
Et concedit vobis, ut omnes in honoribus et Alodis vestris interim consistatis.Quippe
beneficiumerat ad vitam :
Prædium, seu
alodissemper in contextu per vocem,
hæreditas, redditur.
Alodis parentum, apud Marculfum lib. 1. form. 12. lib. 2. form. 4. 6. 9. in Formulis Lindenbrog. cap. 16. 30. 48. 51. 62. 67. Vetus charta apud Columbum lib. 2. de Episc. Vivariens. n. 54 :
Concedimus ad ipsum sanctum locum aliquid de rebus nostris, quia nobis de Alode parentum nostrorum legibus obvenit.Tabular. Deiparæ Santonensis :
Alaudum meum sive hæreditatem, quam dedit mihi pater meus, et mater mea in die nuptiarum mearum.Hariulfus lib. 1. Chron. Centul. cap. 15 :
Paternæ hæreditati, quam nostrates Alodium vel patrimonium vocant, sese contulit.Charta Odonis Regis Franc. apud Beslium pag. 201 :
Concedimus etiam... Alodos nostros propriæ originis, id est, Crespiacum,qui a parentibus contigerant.
Patrimonium et Alodium proprium, apud Goffridum Vindocin. lib. 1. Epist. 2. Pancharta Nigra Turonensis, apud Beslium pag. 209 :
Alodum meum proprium, quem hæreditavi, etc.
Terra propria, apud Gregor. Turonens. lib. 3. Hist. cap. 15.
Ex jure proprio, in chron. Malleacensi ; nam quæ hæreditario jure possidentur, sunt propria possessorum. In Capitulari Compendiensi Caroli Calvi ann. 868. cap. 2.
proprietas
propriumconfunduntur. Joannes VIII. PP. Ep. 108. et 129 :
Proprietates, quas vos Alodum dicitis.Tabularium Persiacense, apud Perardum pag. 29 :
Qualiter ego... Alodum meæ proprietatis Floriacensi MonasterioAdde pag. 30. Charta Bertrandi Comitis Provinciæ ann. 1039 :tradiderim, etc.
Dono, trado, cedo fideli meo Fulconi Vicecomiti Massiliæ, et uxori suæ Odilæ aliquid de Alode meo, quæ est in Comitatu Tolonensi, hoc est totum hoc quod tenent ad feus in Sexfurnos, dono eis ad propriam Alodem.
Sic dare ad Alodem, in Synodo Suession. II. cap. 3. in Capitular. Caroli C. pag. 87. 88. 116. 1. Edit.
In Alodem relinquere, in Chartis Parensalib. cap. 21. Ita etiam bona dicuntur
transire in alodem, quæ in proprietatem dantur, apud Eadmerum lib. 1 Hist. pag. 18. Hinc
comparato, in Formulis veteribus apud Bignonium 1. Edit. pag. 250. 379. et Lindenbrog. cap. 17. 18. 49. 66. licet alias sæpe etiam pro
comparatopromiscue usurpetur. Capitularia Caroli C. pag. 241 :
Et illorum Alodes de hæreditate, et de conquisitu, etc.
Ut in mansis suis de Alode, vel naturali, vel comparato, feminas habeant, quæ illorum pannos lavant, etc.Tabularium Lascariense apud Marcam in Hist. Beneharn. pag. 375 :
Cum Alodio etiam, id est, terra, quam præscriptus Vicecomes et ejus uxor acquisierant, etc.Tabular. Brivatense cap. 277 :
De illorum Alode, quæ ex conquisto illis advenit, mansos 2. etc.Tabular. S. Andreæ Viennensis :
Terram illam, quam adquisivi in Alodum de potestate et jure S. Mauricii et S. Petri foras portam dimitto nepoti meo Stephano : hæreditarium vero Alodum meum dono filio meo et Ecclesiæ S. Andreæ unde ipse est Monachus.Vita Balduini Lutzenburg. Archiepisc. Trevir. lib. 1. cap. ult. :
Clericos suos variis beneficiis providendo ; Laicos vero solemnissime uxorando, possessionibus, domibus, agris, vineis, in perpetuum Allodium eis distributis, ditissimos faciebat.Præallatis addo, quæ observat Joannes Stiernhookus lib. 2. de Jure Sueonum vetusto cap. 5. et 6. apud Suecos allodium vocari
avitum prædium, non vero quomodo Feudistæ, quatenus Feudo opponitur : quod quidem
alda odalvocant, unde vocis originem accersit, quam in Jure Uplandico in sua propria et nativa significatione reperiri ait. Adde Gaufridum Vindoc. lib. 1. Epist. 2. 3. etc.
Habebat vineæ agripennum unum Allodialiter immunem, hoc est, ab omni census et vicariæ redhibitione liberum.Charta ann. 1078. in eodem Tabulario n. 291 :
Est autem naturaliter Allodium, ab antiquo nullam omnino cuiquam reddens consuetudinem, eidemque a progenitoribus jure hæreditario contingens.Alia ejusdem anni 1078. num. 315 :
Reddit ea terra 2. den. census, cum ante semper Alodium fuisset.N. 237 :
Dum priscis coleretur temporibus 12. den. census solvebat : quia vero modo vasta est, nihil census reddit, sed est AlodiumN. 333 :
Est tam parva, ut vix in ea seminari possit modius unus frumenti, sed tamen valde bona, et prorsus sicut Alodum libera.Tabular. Majoris Monasterii cap. 17 :
Cujus etiam manufirmæcensum de meo jure in eorum transfero dominium, ut hæc non manufirma, sed Alodus deinceps existat Majoris Monasterii Monachorum.
feudum honoratum. Charta Bertrandi de Montelauro ann. 1274 :
Vendo et ex causa venditionis trado, cedo, pro libero et franco et absoluto et immuni Alodio, tamen cum consilio D. Petri Regis Aragonum ac domini Montispessuli, in qua infrascriptæ tenentur in feudo, et pro feudo honorato sine præstatione census, usatici, canonis, et alterius servitii, tam realis, quam personalis, et alterius cujuslibet generis, scilicet omnes res, quas habeo vel habere visus sum in decimaria de Terminis, etc.Vide Feudum honoratum. Hinc
tenere in Alodium, in Consuet. Pictav. art. 52.
Dedi... terram, quam Wichotus Barbatus tenebat in Alodio liberam et absolutam ab omnibus consuetudinibus mihi pertinentibus.Domesdei :
Warochselle tenet Rex. Gueda Comitissa tenuit de Godwino Comite in Alodium. Tunc geldavit pro 5. hidis, modo pro 2. hidis et dimidia, terra est 10. carucarum.Alibi :
Cetingley Almar tenuit de Rege Edwardo sicut Alodium, id est, nulli servitio vel præstationi obnoxium. Vetus Charta inedita :
In nom. Dom. Ego Bernardus Guillelmus de Monbasen dono ad Alodium sine enganno cum hac carta tibi Guillelmo Montispessulani et infantibus tuis,... et quantum Alodii homo vel femina ibi habet per me, et quantum Alodii nunc habeo, et mihi eventurum est in toto terminio ipsius castelli, etc. 7. Id Aug. 1113.Alia :
Ego Guillelmus Montispess. dono ad fevum cum hac carta tibi Bernardo-Guillelmo de Monbasen castellum et villam de Monbasen ; et totum hoc, quod mihi dedisti ad Alodum, totum dono tibi ad fevum, ut tu, Bernarde-Guillelme, et posteritas tua istum fevum mihi et posteritati meæ serviatis et hominium faciatis, etc. 1113.Tabularium Ecclesiæ Gratianopolitanæ sub Hugone Episcopo fol. 69 :
Similiter et illud cortile habebamus ad feudum de prædicto Episcopo, et reddimus, sive vendimus, illud hortile Episcopo prænominato per Alodum et omnibus successoribus suis.Occurrit ibi passim hæc formula,
per alodum dare, id est,
pro alodo, vel
in alodum.
Alodium, dicitur, interdum
Alodium liberumappellatur, ut immunitas prædii denotetur. Charta anni 1125. apud Miræum in Donat. Belg. cap. 82
Una cum curtilibus... cum libero Alodio culturæ nostræ.Chronicon Besuense pag. 560 :
Item dederunt mansum unum liberrimi Alodii permaximum, seu coloniam pergrandem in villa Besueta, etc. Alodium regale,liberum. Charta Fulconis Comitis Andegav. ann. 1033 :
Hæc omnia sine censu et sine decima, libera et quieta, ut regale Alodium.
Alodiumpro prædio immuni et libero, nullique præstationi aut oneri obnoxio usurpari solitum est, certum nihilominus videtur aliquando acceptum fuisse pro feudo seu prædio quod a reali sive personali servitio minime liberum esset. Et hinc forte effluxit usus ut
Alodium liberum, Gall.
liberum, si hac una,
Alodem Curialem, quem vulgo dicimus fevalem. Tabularium SS. Trinit. Cadom. fol. 20. verso :
Sex homines ibi habemus quos Aloers vulgo vocant. Quisque eorum tenet ortum suum, faciuntque servitia ad propinqua maneria, et reddunt per annum 16. denar. et 4. minas avenæ.
Omnes Allodiarii seu qui habebant Allodia in dicta diocesi(Vasatensi) debebant dicto domino regi Angliæ, si mandet, campum, seu bellum campestre.... inter portus et flumen Garonæ, etc.
Alodia libera, caduca seu
forefactaper delictum, in fiscum referebantur, atque ad regem regni jure pertinebant, uti docet Charta Philippi VI. ann. 1341. ex Reg. 72. Chartoph. reg. ch. 342. ubi controversia est de quadam terra, quam ex
forefacturagentes comitis Barri ad ipsum comitem pertinere contendebant, ut pote in castellania sua sitam ; procurator vero regius hanc pro rege repetebat, ex eo videlicet quod in franco allodio teneretur :
Car forfaiture de franc Alleu,ut habet ipsa Charta, quelque part que ce soit en nostre royaume, doit nous appartenir.
Also Robellus dedit Deo santoque Joanni octavam partem Alodii, quod vocatur Alaudium liberale ; et est super tascas de pariniaco.
Allœuf, in Ch. ann. 1131. inter Probat. tom. 2. Hist. Lothar. col. 295 :
Ont aussi donné leurs pescheurs avec toute la pescherie de leurdit Allœuf, comme aussi l'Allœuf de Moranges.... Item l'Alœuf de Luringe.
Alou, in Ch. ann. 1245. ex Tabul. S. Apri Tull. :
Monsignor Gerart de Louvigney son serorge a donné et otroyé en aumogne à l'anglise monsignor S. Pierre de Castenay tou sen Alou quanque il avoit à Landeville.
Aluef, in Ch. ann. 1252. ex Chartul. Campan. fol. 394. col. 2.
Aluel, in Ch. Simonis dom. de Castrovillano ann. 1257. Quanquam multa hic congesserit Cangius, hæc tamen addenda duximus. Charta Pipini reg. ann. 763. inter Probat. tom. 1. Hist. Lothar. col. 276 :
Similiter donamus in pago Riboariensi illam portionem in Reimbach, quam... genitor meus Carolus mihi in Alodem dereliquit ; et illam aliam portionem in ipsa villa, quam Heribertus uxori nostræ Bertradæ in Alodem dimisit.Donatio ann. 1125. inter Probat. tom. 2. Hist. Occit. col. 429 :
Donamus tibi totum ipsum honorem, quem ipsi habuerunt et habere debuerunt in omnibus locis, sive per Alodium, sive per fevum, sive per tenentiam.
Item de Alodis liberis.... non dabitur financia ; dum tamen non sit Alodium magnæ rei cum juridictione et districtu.Privil. civit. Nem. ann. 1483. inter Probat. tom. 4.
Item de allodiis liberis in emphiteosim vel accapitum datis vel alias translatis, non dabitur financia, dum tamen non sit Allodium magnæ rei cum juridictione et districtu, cujus alienationem de nobili in non nobilem fieri nolumus, nisi de licentia nostra et gratia speciali.
Donamus omnia altari S. Mariæ Massiliensis Cœnobii, ut supra dictum est ad legalem et propium Alodem.Et in alia ann. 1069. ex eodem Archivo iterum recurrit.
Hoc sapio quod Petrus et Johannes et Andreas liberi homines sunt ; et suum widrigild habent vel in puro Allodio, vel Allodio et Aliis rebus. Et testimonium bene possunt dare.In puro Allodio est in Allodio tantum.
Aleu noble, Aleu roturier. Alodium villanum, dicitur prædium quod nullam habet jurisdictionem, seu
Justitiam, cujus possessor nullam debet præstationem nec laudimia. Ita Trecensis art. 54. et Vitriacensis art. 20. 59. Ejusmodi sunt prædia, quæ
alodianude appellari in Tabulario Vindocinensi diximus.
Alodium nobile, illud est, quod jurisdictionem seu superiorem justitiam habet, et nulli hommagio, aut servitio feudali, nullisque laudimiis obnoxium est. Ita Consuetudines Parisiensis art. 302. Trecensis art. 53. Vitriacensis art. 19. 52. et Normannica art. 102. Ejusmodi autem alodia, nobilia scilicet et villana, etsi immunia et libera dicantur, a superioritate alterius non tamen eximuntur, ut est in lib. de Feud. tit. de Alod. Unde alodium liberum aliquatenus feudum est, sed immune a servitiis feudalibus : tametsi diversum a feudo franco, quod licet liberum a servitiis, hominio tamen obnoxium est. Charta Raimundi
Xarmar de InvidioMilitis ex Comitatu Ruscinon. ann. 1318 :
Quæ omnia vendidi et tradidi pro franco et libero alodio, credens, illa esse Alodium, et in veritate sunt, et esse debent feudum, et de feudo nostro, et tenentur ac teneri consueverunt in feudum pro vobis et nostris.
Alodianullos agnovisse dominos, quod licet colligere ex aliquot veteribus tabulis. In Regesto Comitatus Tolosæ fol. 42. extat Homagium Bernardi V. Comitis Convenarum, præstitum Raymundo Comiti Tolosano mense Novembri ann. 1244. in quo agnoscit, quod
feoda, quæ modo recepit a D. Comite Tolosæ, ipse, et antecessores ejus, non tenuerant in feodum ab aliqua sæculari vel Ecclesiastica persona : imo erat Alodium proprium, et ita ipse et antecessores ejus tenuerant pro Alodio a tempore, cujus memoria non existebat.Charta alia B. Episc. Ruthenens. ann. 1239. ibid. fol. 6 :
Quod siquidem Podium est Allodium nostrum et Ecclesiæ Ruthenensis, de quo nunquam recognoscendo vel aliter respondimus, vel respondere debemus alicui domino temporali.Tabularium Vindocinense ann. 1077 :
Quod videlicet Alodium pater ejus et prædecessores ipsius absque ulla dominatione vel servitio longo tempore jure hæreditario possederunt.Charta Guichardi Episcopi Matiscon. in Regesto Feodor. Burgund. ann. 1169 :
Guillelmus de SaliacoCharta Roberti Comitis Drocensis ann. 1206. in Tabul. Campaniæ :Domicellus, asserens per juramentum suum, res, jura, dominia, et usagia inferius annotata ab aliquo non tenere, sed eadem in francum, purum, et liberum Alodium se habere, pro suo commodo evidenti accepit in feodum ligium a nobili viro Hugone Duce Burgundiæ cum homagio manuali quingentas panalatas terrarum sitarum apud Chigiacum, etc.
Comitissa vero mihi concessit per istas conventiones, quod ego possum facere unam fortericiam in Alodio meo de Fara... ego vero posui in eorum feodo ligio totum Allodium meum, quod est in dominio Branæ et Faræ, quod videlicet Allodium a domino non tenebam. Et est sciendum, quod de hoc Allodio, quod posui in ligio feodo Comitissæ, et filii sui Theobaldi, et dominorum Campaniæ, totus ligius sum, etc.Alia Matthæi Ducis Lotharing. ann. 1220. ibid. :
Notum... quod Novum-Castrum in Lotharingia, quod de Allodio meo erat,... recepi in feodum et homagium de Blancha Comitissa Trecensi, etc.Vide Hist. Episcopor. Lodovensium pag. 131. 135. Probat. Hist. Drocensis pag. 271. Joan. Dametum in Hist. Regni Balearici pag. 315. 319. etc. Fridericum Sandeum in Consuetudines feudales Gelriæ tit. 1. cap. 1. § 17. 18. 19. 20. et seq.
Dictus episcopus et successores sui Vivarienses episcopi, qui pro tempore fuerint, jurare debebunt se esse fideles de personis et terris suis nobis et successoribus nostris regibus Franciæ ; licet terram suam a nemine tenere, sed eam habere Allodialem noscantur.
Alodiariiprædia sua interdum in feudum ultro erigi curarent, servitiisque feudalibus sese adstringerent, præclare aperit Lambertus Ardensis :
Audierat sæpius, et a patribus suis didicerat, quod antiqui nobiles multi, in Ghisnensi terra manentes, postquam reverendæ et digne memoriæ memorandæ Pontivi quondam et S. Pauli atque Ghisnarum Comes Walbertus sæculo vale dixit et terram Ghisnensium non infirmis et imbecillibus dereliquit hæredibus, a viris nobilibus, sive Episcopis, sive Abbatibus, sive Præpositis vel etiam quibuscumque Ecclesiarum Prælatis, aut personis, ut majoris militarent nominis auctoritate, et sub majorum protectione in secura pace viverent similis conditionis dono, et sua in feodem susceperint prædia. Hæc autem fuerunt ea, quæ per eundem et ad eundem Episcopum de Allodiis sive prædiis in feodum commutavit Adela, etc.
Aldius autem ex justa servitute manumissus ; inde Alaudium et laudimia dicuntur honoraria munera, quæ domino fidem accipienti a vasallo tribui solent.
Et primo sub viatico in falso Alodio totum quoddam suum hospitium, in quo habitat.Ubi
falsum Allodiumdicitur, quod non sit feodum, nec etiam vera proprietas, cum usufructuario jure possideatur.
Alodium Falsumquid sit, aperte declarat Charta ann. 1391. in Reg. 143. Chartoph. reg. ch. 288 :
Cum prato quod nuncupatur Del quart, quod est in Falso Allodio, et absque præstatione alicujus usatici ac servitutis annuæ ; sed solum etduntaxat dando laudimium, dum contingit alienare.
Si aliquis habeat Alodium in re aliqua, et obligaverit alodium alicui, le benevisers(beneficiarius) non debet dare aliquid pro investitura illi, qui Alodium pignori accepit. Item si ille qui habet Alodium in re aliqua, vendiderit vel donaverit, vel alio modo alienaverit Alodium suum, le benevisers non tenetur dare aliquid pro investitura, nisi unum denarium de solido, vasto pretio re æstimata, si res fuit aliter quam vendendo alienata, etc.
Tunc Monachus qui tunc Prior erat apud Chamarcium misit ad Gaufredum VicecomitemEt paulo post :(Dunensem) mandans ei, ut sibi rectitudinem de famulis suis faceret, qui archam illam in Alodio S. Martini fregerant, et de archa scilicet fracta, et de Alodii Infractione.
Thebaudus Comes Gaufredum Vicecomitem pro Infractione Alodii submonuit, Die igitur constituta placitandi Gaufridus Vicecom. apud Carnotum in curiam Comitis venit, et auditis utriusque causis, judices qui affuerunt, judicaverunt, quod Gaufridus Vicecomes archam ipsam annona plenam restitueret ac redderet, et pro Infractione Alodii lx. libras Comiti atque Monacho emendaret.
Feudalibusdebentur. In eod. Tabulario Dunensi Charta 94 :
Tunc accedentes Monachi ad Comitem, fecerunt clamorem de Fromundo Celerario, qui equos cujusdam quadrigarii de domo Ingelrici majoris vi extraxerat ad cleias portandas ad castellum Puteoli, et hoc modo Alodium Infregerat..... ibique Fromundus emendavit Monachis hoc, quod de domo Ingelrici equos vi extraxerat et Alodium infregerat.
tenens. Domesdei :
Quando moritur Alodiarius, Rex inde habet relevationem terræ, excepta terra S. Trinitatis.Willelmus Gemeticensis lib. 3. cap. 8 :
Abbatique locum cum tota villa tradidit, quam ab Alodiariis auro redemit.Thomas Walsinghamus pag. 419. eadem verba habet : sed perperam editum,
a lodariis, divisa voce. Vetus Charta apud Guesnaium in Annalibus Massiliensibus pag. 255 :
Iidem hominesGoffridus Vindocinensis lib. 2. Epist. 7 :(villæ) qui se dicebant Alodiarios, etc.
Si pro consecratione professionem, pro professione ab Alodiario B. Petri subjectionem vobis vindicastis, etc.De se loquitur Abbate Monasterii Vindocinensis, quod
Alodium S. Petriesse dixit lib. 1. Epist. 2. 3. 15. 18. In inscriptione vero ejusdem Epistolæ 18. et 25 :
Alodiarium Apostolicæ sedisse nominat. Neque alii sunt, quos
Lansewite Godwinus tenet de Comite Ow,Consuetudines Catalaniæ inter Dominos et Vassallos MSS. cap. 55 :(Augi) et de eo septem Aloarii.
Si duo vel tres Masoverii vel Aloerii, franchi erunt intra terminos alicujus castri, etc.Vide in
Mansonarius. Cap. 58 :
Si aliquisCap. seq. :dominus Aloerius alicujus castri habens duos filios, dividat castrum in duas partes, etc.
Si duo pares Aloerii sint in eodem castro, etc.Qui vero
Aloeriihic nominantur,
Aloërsappellantur in Consuetudinibus Catalaniæ vernaculis MSS. :
Si alcuns Alohes, Cavaliers ho vilains, etc.Cap. seq. :
Si alcuns Aloher es en alcun castel, senior del castel conten ab eyl del alou, e diu que no hes alou, lodit Aloher no es tengut de monstrar en poder deldit senyor del castel, etc.
Et tales colpus ei-dedi, pro quibus ipse mortuus est, et quod feci, super me fecit, et ego hodie ipsum facio infra damnum et forbatudum infra noctes 42. sicut lex est et nostra consuetudo, apud tres Aloarius, et 12. conlaudantes juraverunt, et linguas eorum legibus direxerunt.Formulæ eædem cap. 33 :
Insequenter vero post ipsum tres Aloariæ et 12. conlaudantes juraverunt, et de linguis eorum legibus dixerunt.Ubi
Aloariisunt homines, qui alodos possidebant, quorum sacramenta exigebantur in actorum confirmationem. Nam
apud tres aloarius, idem valet quod
cum tribus aloariis. Vide Apud.
tenens. Charta Willelmi Ducis Normann. ann. 1042. in Monastico Anglic. tom. 2. pag. 959 :
Dedi etiam Ecclesiam Radulphi villæ, et unum Alodialem in ipsa villa.Infra :
Dedi quoque unum Alodialem in Amundavilla, quietum ab omni consuetudine.
vassallatusexsolvitur,
relevium. Charta ann. 1128. inter Probat. tom. 2. Hist. Occit. col. 445 :
Habebit abbas unum denarium ejusdem monetæ pro Recognitione Allodii S. Benedicti.
Recognoscimus quia illam vocem aut ullum directum in jam dicto alode non habemus ; sed est proprius Alodiasis monasterii jam dicti S. Genesii.
Alodialis.
Ipsas possessiones eis relinquo liberas, et expeditas, et Allodiatas.
Alodiarius, cujus erat cum
paribussuis de iis. quæ ad
Acta sunt hæc secundum traditionem Alodiatorum, qui de alodiis judicare habent, qui et actionem docuerunt sic faciendam, et factam judiciali sententia approbarunt.... Alodium.... reddidimus fratribus de Los in liberam et perpetuam possessionem.Vide Pares in Par et Feudarii in Feudum.
Villanoopponitur, in Sentent. ann. 1183. apud Murator. tom. 1. Antiq. Ital. med. ævi col. 827 :
Ipse(Ferrectus) e contrario se liberum et Alloderium, et nequaquam eorum villanum esse, nec patrem suum vel avum fuisse profitebatur et affirmabat, et inter Alloderios numerari conabatur.
Probusad ann. 1262. fol. 12 :
Interrogati si omnes homines ipsius loci sunttaylliatiles. Respondit quod sic, exceptis Allodianis vel nobilibus, seu illis, quibus datum est inde libertas.
Si aliqui Alodiarii, tam milites quam rustici, quam etiam alii, fuerint in termino alicujus castri, habentes ibi mansos, vel domos, sive fortitudinem.... Alodiarii etiam omnes tenentur ad omnia tempore guerræ, ad quæ tenentur omnes alii habitatores castri, scilicet ad faciendum guaytam, ad opus et ad fossatum aptandum, et alia quæ sunt facienda pro defensione castri tempore guerræ, exceptis Alodiariis companariis, qui alibi sunt habitantes.Hoc est, ni fallor,
foraneis, qui extra castrum habitant. Hæc partim Cangius ex iisd. Consuet. vernaculis edidit.
Habebat vineæ agripennum unum Alodialiter immunem, hoc est ab omni census et vinariæ reddhibitione liberum.Chartul. priorat. Neronisvillæ fol. 2. v° :
Hoc donum fecit ipsa Belina, quod Alodialiter tenebat nullius juri subjectum regis vel potestatis.
Lode, quod ejus possessor sit sine
lode, et nemini sit
Leodes, id est, vasallus. Budæus a laudatione auctoris effictum vocabulum fingit,
quo qui prædia eo jure habent, laudare, hoc est, nominare auctorem suum nemini tenentur. Rhenanus et Vadianus a voce Germanica
anlodtdeducunt, quod ea bona familiis velut coagmentata et conjuncta essent, ex
aenet
lodt, adsortium, sors, quæ ad aliquem pervenit familiæ herciscundæ judicio. Alii ab
ald, voce, quæ
vetus antiquumquesignificat, apud Aventinum in Gloss. quæ notatio, inquit Bignonius, ad hæreditatis et paternam terram proxime accedit. Dominicus de prærog. allodior. alodem dictam opinatur quasi
ohn leiden, id est, sine subjectione : a voce
leiden, quæ Germanis, pati, subire significat, sicut et subjectionem et servitium. Non desunt præterea qui alodem a voce Theutonica
losdeducunt, quæ sortem sonat, quasi alodium sit prædium, quod sine sorte obvenit. Spelmannus a
Leod, populare, Saxonico : ita ut
aleod, sit idem, quod
prædium populare, oppositum feudo, quod est
prædium dominicale. Quidam hanc vocem ejusdem originis esse volunt, cujus
Alauda, quæ vox est Gallica, ut mox innuimus : nam et
alaudumpro
alodum, elatum etiam constat. Vide Raguellum. Wendelinus ab
alderetymon accersit, quod
alodissit legitima hæreditas, quæ ab
alders, id est, majoribus nostris, defertur, vel ab
ael, quod sonat ligitimum, ingenuum, et
lod, onus, vel
laden, tollere, auferre, etc. Denique plerique e doctioribus existimant, vocem esse primigeniam Gallicam vel Francicam, quæ prædium, ac rem proprietario jure possessam denotat : quos inter est Gallandus. Mitto hoc loco ridiculum etymon, quod habet auctor Breviloq.
All, quod in compositione præfectionem, plenitudinem et præstantiam denotat : et a
Scando-Gotico lodvel
lood, quod
fundi proventum, et
fructum territorii annuumcum usufructu significat. Atque post allatos Islandicos et Gothicos contextus colligit
loodesse vocem forensem Gothicam, quæ fundi fructum vel usumfructum significat ; et cum adjectivo
alldenotari prædium magis vel minus liberum, cujus possessor dominium directum cum utili habet, absque ulla servitute ; et proprie dicitur
alarticulo et vocabulo,
laudvel
lod, quod Armoricis nostris est idem ac pars, portio, hæreditas.
al, Totus, integer et
ôdBonum, unde
alôdei significat
mere proprium. Eichhorn. vero Hist. Jur. Germ. § 57. et Princip. Jur. Germ. § 157. vertere mavult
universa bona, cui opinioni firmandæ inserviunt tam tituli legum supra laudati, quam Childeberti R. Capitula legi salicæ addita, quæ nuper edidit Pertzius vol. leg. 2. pag. 6. cap. 1 :
De rebus in Alode patris. Si quis super alterum de rebus in Alode patris inventas intertiaverit, debet ille super quam intertiatur, tres testimonia mittere, quod in Alode patris hoc invenisset, etc.Similia apud Eccardum cap. 68. Annales Laurissenses ad ann. 777 :
Multitudo Saxorum baptizati sunt et secundum morem illorum omnem ingenuitatem et Alodem manibus dulgtum fecerunt si amplius inmutassent, etc.ubi pro
Alodemlegitur
Hereditatemapud scriptorem Annal. Mettensium. Phillips. Instit. Jur. Germ. vol. I. pag. 230. et Gauppio in tit. 6. legis. Thuring. origo vocabuli est
a-hlothsive
a-lod i.e. Sors, sive pars terræ, cuique homini libero assignata post occupationem provinciarum Imp. Rom. Libros quibus de Allodio agitur vide apud Mittermaierum Inst. Jur. Germ. § 144. not. 10. 11 et 12. Conferendus etiam Murat. Antiq. Ital. vol. I. pag. 560. sqq.