ambienter
ambĭenter, adv. [as if from ambiens, which is not in use],
- with zeal, eagerly: expetere, Sid. Ep. 7, 9.
ambienter, Adv. (v. Partic. ambiens), angelegentlich, eifrig, Sidon. ep. 7, 9. Cassiod. var. 5, 2 u.a.
ambĭentĕr, avidement : Sid. Ep. 7, 9.
Sic etiam indubitanter atque Ambienter consurgere jugiter ad Matutinos studuit, ut exordia ipsius officii semper ipse cœpisset.De conventione inter Adalardum S. Victoris Abbatem et Willelmum Vicecomitem de Villa Cathedræ ann. 993. apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 349. E :
Abbas vero missis bobus cœpit terram, quæ est ante Ecclesiam S. Damiani Ambienter excolere, et huc illuc rumpere terram ad faciendas condaminas.