ambiguitas
ambiguitas, ambiguity, equivocalness, double sense
ambĭgŭĭtas, ātis, f. [ambiguus],
- equivocalness, double sense, ambiguity, uncertainty: sed nobis ambiguitas nominis, Cic. Inv. 1, 40: verbi, Liv. 41, 18: in ambiguitatem incidere, Sen. Ep. 9; so Quint. 5, 10, 106; 6, 3, 47; 7, 9, 3: omne quod (vir) loquitur, sine ambiguitate venit, cometh to pass without uncertainty, surely, * Vulg. 1 Reg. 9, 6 al.—In plur.: relictis ambiguitatibus, Sen. Ep. 108; Quint. 1, 10, 5.
ambiguitās, ātis, f. (ambiguus), die Zweideutigkeit, der Doppelsinn, nominis, Cic.: verborum, Cic.: verbi, Liv.: in ambiguitatem incidere, Sen.: Plur., Sen. ep. 108, 12. Quint. 1, 10, 5. Gell. 18, 7, 1 lemm. Solin. 1, 7. Augustin. de dial. 9. p. 16, 7 Crec.
sine ancipiti ~atis scrupulo veraciter credendum est quod ‥
nebulas ~atis ex acie intentionis tuae penitus depelle
tu ei sis ‥ in ~ate consilium(
ut hanc ~atis contentionem certitudo dirimeret
[Judei ] profitentes ‥ se sue [Christi ] cedis auctores cordibus suis non minimam ~atem inde ingerunt
ad judicia ob difficultates seu ~ates in eadem curia respectuata circumspeccius reddenda
recordum et processum cujusdam nove disseisine ‥ justiciariis nostris ‥ racione ~atis [gl.: ] per vos ‥ missapur difficultie
ambĭgŭĭtās, (14) ātis, f. (ambiguus), ambiguïté [double sens], équivoque, obscurité : Cic. Inv. 1, 74 ; Part. 19 ; 108 ; ambiguitatem solvere Quint. 7, 2, 49, détruire une équivoque.
ambiguitas , atis. f. et, v. ambiguum
See an image
See an image
ambiguitās ātis, f
- ambiguus, ambiguity, equivocalness, double sense: nominis: verbi, L.