amentum
amentum, a strap, thong
Frieze-Dennison Vergil
āmentum, ī, n.: a thong attached to the shaft of a javelin or other missile; (meton.), a javelin with the amentum, 9.665.
āmentum, i, n. [ἅμμα, ἅπτω; v. apo],
- a strap or thong, esp. upon missile weapons, by means of which they were thrown with greater force (cf. amento): amenta, quibus, ut mitti possint, vinciuntur jacula sive solearum lora, Paul. ex Fest. p. 12 Müll.: epistola ad amentum deligata, Caes. B. G. 5, 48 Herz.: inserit amento digitos, Ov. M. 12, 321: amenta torquent, Verg. A. 9, 665: umor jaculorum amenta emollierat, Liv. 37, 41 al.—Rarely, a shoe-string: soleae sine amento, Plin. 34, 6, 14, § 31. [OLD ammentum]
āmentum (in den ältesten Hdschrn. ammentum, sonst auch agmentum, admentum geschr., vgl. Löwe Prodr. p. 367), ī, n. (viell. aus * apsmentum v. apio), Treibmittel, I) der in Gestalt einer Schleife (dah. Sil. 1, 318 poet. nodus gen.) am Schafte des Wurfspießes befestigte Riemen, um dem Wurfgeschoß mittels des durch die Schleife gesteckten Zeigefingers im letzten Augenblick des Abwurfs eine rotierende Bewegung in seiner Längenachse zu geben, wodurch größere Wurfweite u. Treffsicherheit erreicht wurde (s. Serv. Verg. Aen. 9, 665. Paul. ex Fest. 12, 1), die Riemenschleife, der Wurfriemen (griech. ἀγκύλη), tragula cum epistula ad amentum deligata, Caes. b.G. 5, 48, 5: iaculorum amenta, Liv. 37, 41, 4: iaculum cum ammento, Plin. 7, 201: amento contorta hastilia, Sil. 9, 509: hostilium machinarum amenta (agmenta) et nervi, Oros. 6, 11, 3: digitos amentis od. amento inserere, Ov. met. 7, 787 u. 12, 321: amenta torquent, poet. = schleudern Geschosse vermittelst des Riemens, Verg. Aen. 9, 665: im Bilde, quare mihi compositione velut amentis quibusdam nervisve intendi et concitari sententiae videntur, Quint. 9, 4, 9. Vgl. übh. Köchly Würzb. Philol.-Vers. s. 226 ff. – II) der über den Fuß gezogene Riemen zur Befestigung der solea an den Fuß, der Schuhriemen (vgl. Paul. ex Fest. 12, 1), soleae sine ammento, Plin. 34, 31. – III) = examen, das Zünglein an der Wage, Isid. 16, 25, 5.
~i dulcis ‥
āmentum (14) ou ammentum, ī, n. , ¶ 1 courroie (lanière) adaptée aux javelots : Cæs. G. 5, 48, 5 ; Liv. 37, 41, 4 ; P. Fest. 12 ¶ 2 [rare] courroie pour les chaussures : Plin. 34, 31.
āmentum ī, n
- a strap, thong: epistula ad amentum deligata, Cs.: amenta torquent, V.
AMENTUM
AMENTUM[HASTA]
Amentum
See hasta.