amicula

ămīcŭla, v. amiculus.

amīcula, ae, f. (Demin. v. amica, s. Diom. 326, 20), die liebe Freundin, das Liebchen, die Geliebte, Varr. sat. Men. 432. Cic. de or. 2, 240. Plin. ep. 3, 9, 13. Suet. Cal. 33. Lact. epit. 39, 7: concubinae paelices atque amiculae, Arnob. adv. nat. 4, 22.

ămīcŭla, (15) æ, v. amiculus.

amicula , ae. f.
相好之女。

Suggest a Translation
See an image

amīcula ae, f dim.

• amica, a loved one, mistress: de amiculā rixatus.