ammoniacus

ammoniacus [ἀμμωνιακός] , (w. sal) sal ammoniac. b (sb. n.) gum obtained from a desert plant (Ferula or Dorema). c (sb. f. or n.) (applied to various herbs; cf. armoracia). sal armoniacum est magne virtutis, quoniam ex †fumositate eq’a [? l. fimositate equina] fit; est autem multiplex naturale et ficticium M. Scot Lumen 244; sophisticantur metalla ‥ mediantibus spiritibus, quorum species sunt 4, sc. argentum vivum, sulphur, auripigmentum et sal ~um (Id. Part.) Med. Sci. 295; sal armoniacum [fit] ex cinere allzali Gilb. I 52. 2; corpus calcinatur quando humor in eo corrumpatur per salem et sale ~o et aceto Bacon NM 548; sales, maxime sal armoniacum Ps.-Gros. 626.  b gutta ad modum galbani est cujusdam herbe vel arboris lacrima que alio nomine armoniacum appellatur Bart. Angl. XVII 78 (cf. ib. 77: galbanus habet plures guttas sicut †armonialem); cum squilla cocta et amoniaco Gilb. VI 264. 1; contra duriciem splenis armoniacum in aceto liquefactum ‥ utilissimum est Gad. 17. 1; ferula: hujus multe sunt species ‥ gumme sagapinum, amoniacum, galbanum SB 21; amoniaci due sunt species, s. albus et purpureus similis rose Alph. 8.  c alteterera i. armoniacum SB 10; armoniaca, i. selfhele, ‥ armoniacum, i. marubium Ib. 11.