amotio

āmōtĭo, ōnis, f. [amoveo],

• a removing, removal (rare; only twice in Cic.): doloris, Cic. Fin. 1, 11, 37; 2, 3, 9: ordinis, Dig. 47, 10, 43.

āmōtio, ōnis, f. (amoveo), das Wegschaffen, Entfernen, doloris, Cic. de fin. 1, 37 u. 2, 9: peccati, Augustin. op. imperf. c. Iulian. 2, 93 u. 6, 26: misericordiae, Prisc. praeex. 6, 19. – ordinis, Standeserniedrigung, Degradation, Gaius dig. 47, 10, 43.

amotio [CL] , removal, withdrawal. b dismissal. summum remedium ‥ esset ~o oblationum Gir. GE I 49; c1230 post ammocionem bladorum quando averia domini stipulas pascunt (Cust. Ogbourne St. A.) Doc. Bec 38; 1316 si aliquis burgensis ‥ in solucione annui census cessaverit ‥ , quod per capcionem pignorum vel amocione[m] porte domus satisfacere compellatur RGasc IV 1626; causa ammocionis sue ab uno lecto ad alium Cust. Cant. 194; 1369 pro ~one et asportacione lapidum ‥ a navi ExchScot 348.  b nullus per talem ~onem [juratorum] ‥ dampnum habere potuit State Tri. Ed. I 36; 1332 post ammocionem ‥ nuper vicecomitis LTR Mem 105 r. 12d.; 1399 per subitas et frequentes ammociones et expulsiones priorum (Pat) Foed. VIII 101a; 1416 ammocio prioris Dovorr’ et subrogacio alterius loco sui Reg. Cant. I 151; 1561 sub pena ~onis ab universitate StatOx 376.

āmōtĭō, ōnis, f. (amoveo), action dʼéloigner, éloignement : Cic. Fin. 1, 37 ; 2, 9.

amotio , onis. f.
推開。移。

Suggest a Translation
See an image

āmōtiō ōnis, f

• amoveo, a putting away.