ampla
ampla, ae, f. = ansa, die Handhabe, der Griff, Cic. Verr. 2, 61. Amm. 21, 2, 1. Serv. Verg. Aen. 7, 796. Vgl. Schöll in Wölfflins Archiv 1, 534 ff.
ampla, (16) æ, f. , anse, poignée : Amm. 21, 2, 1 ; Serv. En. 7, 796.
- 1. handvat;
- 2. (metaf.) aanleiding.
Cum jaculo Saraceni cujusdam qui in armis militis Christiani nuper occisi gloriabundus in eminentiori loco muri ad invidiam Christianorum se ostenderat, Pectoris Ampla transfixit.