anadiplosis
ănădiplōsis, is or eos, f., = ἀναδίπλωσις,
- the reduplication or repetition of the same word (in pure Lat., conduplicatio); as, Sequitur pulcherrimus Astur, Astur equo fidens, Verg. A. 10, 181; cf. Aquila, Rom. 32; Jul. Rufin. 7; Mart. Cap. 5, 175.
anadiplōsis, Akk. in, f. (ἀναδίπλωσις), die unmittelbare Wiederaufnahme, Wiederholung desselben Wortes am Anfange des folgenden Satzes, eine rhet. Fig. (rein lat. duplicatio u. reduplicatio od. replicatio), Charis. 281, 11. Donat. art. gr. 398, 1. Mart. Cap. 5. § 533: versus per anadiplosin connexi, Sidon. ep. 8, 11, 5.
~is est congeminatio dictionis in ultima parte praecedentis versus et prima sequentis
ănădiplōsis, is, f. (ἀναδίπλωσις), répétition du même mot : Char. 281, 11 [ex. Virg. En. 10, 181 ].