anacoluthon Save Georges Gaffiot 2016 anacolūthon, ī, n. (ἀνακόλουθον), das Anakoluth, als gramm. t.t., Serv. Verg. Aen. 3, 541. ănăcŏlūthŏn, ī, n. (ἀνακόλουθον), anacoluthe : Serv. En. 3, 541.