anatinus
ănătīnus, a, um, adj. [anas],
- of or pertaining to the duck: Utinam fortunam nunc [ego] anatinam uterer, Uti quom exivissem ex aquā, arerem tamen, * Plaut. Rud. 2, 6, 49 (533).
- —Hence, ănătīna, ae, f. (sc. caro), duck-flesh, duck, Petr. 56, 3.
anatīnus (anetīnus), a, um (anas), zu den Enten gehörig, Enten-, fortuna, Plaut. rud. 533 (Schöll liest anetinus). – subst., anatīna, ae, f. (sc. caro), Entenfleisch, Petr. 56, 3.
anetina ova ovis gallinaciis sunt majora
aves omnes cum pedibus integris, sicut anserine, ~e
ănătīnus, a, um (anas 1), de canard || -tīna, æ, f. , chair de canard : Petr. 56, 3.
➳ anetinus Pl. Rud. 533.