anathematizo
ănăthĕmătīzo, āre, v. a., = ἀναθεματίζω.
- Lit., to anathematize, to put under the ban: aliquem or aliquam rem, Aug. Ep. 75.—
- II In gen., to curse, Vulg. 1 Macc. 5, 5; ib. Marc. 14, 71.—
- III To detest: aliquid, Hier. Ep. 75.—Form ănă-thĕmo, Aug. Serm. 164; id. Temp. 3; id. Ep. 95.
anathematizo, āvī, ātum, āre (ἀναθεματίζω), I) jmd. verfluchen, u. absol. = sich verfluchen, Eccl. – II) mit dem Kirchenbann belegen, Eccl.
ănăthĕmătizō, āre, frapper de lʼanathème, excommunier : Hier. Ep. 75, 4 || maudire, rejeter : Vulg. Marc. 14, 71.