ancillor
ancillor, ātus, 1, v. dep. and n. [ancilla], pr.,
- to serve as handmaid; hence, in gen., to serve, to attend upon, to be subservient to, etc. (only ante-class. and post-Aug.): invita ancillans, Att. ap. Non. p. 72, 3: uxoribus ancillantur, Titin. ib.: aestus (maris) ancillantes siderum avido trahenti etc., Plin. 2, 97, 99, § 213: cetera membra ancillari et subservire capiti, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 9, 17.
ancillor, ātus sum, ārī (ancilla), als Magd- u. dann übh. jmdm. dienen, aufwarten, dienstbar sein, gegen jmd. den Untertänigen machen, ihm sklavisch zu Willen sein, alci, Acc. u. Titin. fr., Plin. u. Spät. (vgl. Oehler Tert. apol. 17. p. 183, b).
ancillor, ātus sum, ārī, être esclave, servir [av. dat.] : Acc. Tr. 442 ; Titin. 73 ; [fig.] Plin. 2, 213.