Logeion | annatus

. ANATRIS. Dief.

, Primogenitus, ante natus, ex Gallico Ainsné, vel Aisné in veteri Arresto ann. 1254. apud Pithœum in Consuet. Trecens. art. 14. Vide Jacob. Bourgoing de Origine et usu vulgarium vocum pag. 70. Vita SS. Bovæ et Dodæ, tom. 3. Aprilis pag. 288. A : Mediocribus vero non minora dispensans, persuadebat nequaquam sibi ceu prælatæ et matri solummodo honoris reverentiam exhibere ; verum etiam suis Annatis in omnibus obtemperarent. , i. unius anni, quæ annum unum ætatis habent. Fleta lib. 2. cap. 79. § 4. Vide Superannatus.

, δακτυλοφόρος, συμποδιαστὴς, Annulatus, compeditus, apud Janum in Supplemento Antiquarii. Vide Forcell. Lexic. in voce Anulatus. Anatus effici potuit ex anus, quod antiquiores dicebant pro anulus. Plaut. Menæchm. act. 1. sc. 1. v. 9 : Tum compenditi Anum lima proterunt. Ubi nihil mutandum esse evincit Glossa Lat. Græc. : Anus, δακτύλιος, ὁ τῆς ἕδρας.

annatus

Saved

Recent