antegredior

antĕ-grĕdĭor, gressus, 3, v. dep. [-gradior],

• to go before, to precede (perh. only in Cic.): stella Veneris cum antegreditur solem, Cic. N. D. 2, 20, 53: quicquid est quod deceat, id tum adparet, cum antegressa est honestas, id. Off. 1, 27, 94; id. Fat. 10; id. Div. 1, 14.

ante-gredior, gressus sum, gredī (ante u. gradior), vorangehen, vorausgehen, I) eig., im Raume (Ggstz. subsequi): stella Veneris, quae Φωσφόρος Graece, Lucifer Latine dicitur, cum antegreditur solem, cum subsequitur autem, Ἔσπερος, Cic. de nat. deor. 2, 53: antegressi, Amm. 16, 10, 7: praecursores iam antegressi, Amm. 16, 12, 8. – II) übtr., in der Zeit: quicquid est enim quod deceat, id tum apparet, cum antegressa est honestas, Cic.: res eodem modo evenirent iisdem signis (Wahrzeichen) antegressis, Cic.: causae antegressae, fortuito antegressae, Cic. (Synon. causae antecedentes, s. antecēdēns).

antĕgrĕdior, (16) gressus sum, grĕdī (ante et gradior) tr., marcher devant, devancer, précéder [au pr. et au fig.] : stella Veneris, cum antegreditur solem Cic. Nat. 2, 53, lʼétoile de Vénus, quand elle précède le soleil...; cum antegressa est honestas Cic. Off. 1, 94, quand lʼhonnêteté précède (marche la première).

antegredior , eris, gressus sum, di. d. 3. (gradior.)
先走。

Suggest a Translation
See an image

antegredior essus, ī, dep.

• ante + gradior, to go before, precede: solem. — In time: cum antegressa est honestas: causae antegressae.