apicula
ăpĭcŭla, ae, f. dim. [apis],
- a little bee, * Plaut. Curc. 1, 1, 10 (10); Plin. 7, 21, 21, § 85; Fronto Ep. ad Ver. 8 Mai.
apicula, ae, f. (Demin. v. apis), das Bienchen, Plaut. Curc. 10. Plin. 7, 85. Augustin. ep. 137, 8. Ambros. cant. cantic. 4, 30. v. 11: formicularum et apicularum ostenta, Fronto ad Ver. imp. 2, 8.
thesaurum ‥ reconditum ‥ non solum ~arum officio sed etiam angelorum ministerio; ‥ pie nimirum credi potest quod ‥ angeli per ~a[s ] operati sunt
hirundo ‥ muscarum et apecularum infestatrix
ăpĭcŭla, (16) æ, f. (apis), petite abeille : Plin. 7, 85.