aptabilis
aptābilis, e, Adi. m. Compar. (apto), brauchbar, tauglich, Interpr. Iren. 2, 13, 10; 2, 30. § 3 u. 4.
est harum appellationum prima disciplinalibus ex equo etiam nunc ~is
mentem ‥ literalibus studiis ~em valde et applicabilem
aptābĭlis, e (apto), approprié : Iren. Hær. 2, 13, 10.
Suscepi hoc summi Sacerdotii manu, nec merito dignus, nec ætate Aptabilis, nec doctrina maturus.