arcuatio
arcŭātĭo, ōnis, f. [arcuo],
- an arch (only in Front.), Aquaed. 18; 121.
arcuātio, ōnis, f. (arcuo), das Bogengewölbe, Plur., Frontin. aqu. 18; 121 u. ö.
ubi fonticuli per occultas fistulas aquas ‥ ex abstrusis terre visceribus sursum in receptaculum per cameratas ~ones gloriose dispositum emanant
superciliorum ~o
arcŭātĭō, ōnis, f. (arcuo), arcade, arche : Frontin. Aqu. 18 ; 121.