arcuatura

arcuātūra, ae, f. (arcuo), das Bogengewölbe, Frontin., aqu. 5 cod. Cassin. – Nbf. arquātūra, Gloss. Vat. in Class. auct. ed. Mai 7, 552. Not. Tir. 100, 80.

arcŭātūra ou arquātūra, æ , f. , c. arcuatio : Frontin. Aqu. 5 ; N. Tir. 100, 80.