armenticius
armentīcĭus (better, -tĭus), a, um, adj. [armentum],
- of or relating to a herd of cattle (perh. only in Varr.): pecus, Varr. R. R. 2, 5, 16: greges, id. ib. 2, 10, 3 (Schneid. in Veg. 1, 18 reads armentiva).
armenticius, a, um (armentum, s. Prisc. part. XII vers. Aen. 1, 14), zum Großvieh gehörig, pecus, Varr. r. r. 2, 5, 16: greges, ibid. 2, 10, 3.
armentĭcĭus, a, um, c. armentalis §1 : Varro R. 2, 5, 16.