arraiare

arraiare [OF areer< Frk.] 1 to array, muster, marshal (troops). b to equip, accoutre, fit. c to fit out (naut.). 1322 mandamus quod ‥ omnes ‥ homines dictorum comitatuum ‥ congregari et araiari facias ad resistendum ‥ inimicis nostris (Pat) Foed. III 961 (= Parl. Writs I 599); 1324 jurati sunt in armis et arreati per constabularios pacis domini regis IMisc 99/10 r. 2; 1327 ita quod quilibet dictorum hominum bene et sufficienter armetur et ~etur RScot 206a (cf. ib. 436a); 1356 quod ‥ xx homines Walenses ‥ eligi et ~ari et arcubus, sagittis et lanceis ‥ muniri faciatis (Breve Regis) Reg. Heref. 241; s1318‥ tam pulchram multitudinem hominum in equis sic bene araitorum Knighton I 412; 1415 recepit breve regium pro monstro faciendo cleri ‥, tam regularibus quam secularibus ‥ sufficienter araiari faciendis, ita quod prompti sint et araiati ad resistendum ‥ infestacioni inimicorum ‥ ecclesie regisque Reg. Heref. 87; 1437 tenentes ‥ abbatis ‥ in non modico numero aggregati et modo guerrino ~ati vi et armis ‥ venerunt (Artic. Querelae) Amund. II 132; 1457 quod omnes hujusmodi homines sagittarii ‥ sint parati sufficienter et defensive arriati prout pertinet sagittariis Lit. Cant. III 228; 1511 assignavimus vos ‥ ad ‥ homines ad arma ac homines armatos ‥ et alios homines ‥ defensibiles ‥ ~andum et triandum ‥ et ad monstrum eorumdem ‥ faciendum ‥ ita quod ‥, sic ~ati et muniti, prompti sint ad deserviendum nobis ‥ (Pat) Foed. XIII 300b.  b 1375 corpus predictum ibidem vestibus honestis et calcaribus ‥ de novo ~averunt SessPLincs 142; 1385 zonas de serico ~atas cum argento et deauratas CoramR 497 r. 6d.; 1386 quod unus equus sit ~atus pro guerra cum uno homine armato de armis meis (Test.) FormA 429.  c 1347 littera ad ~andam unam navem (LBLond. F) MGL I 651; 1375 preceperat ‥ ~are quandam navem vocatam la Barge de Lincoln’ versus mare in defencionem regni SessPLincs 66; 1378 predicta bargea fuit dimissa ‥ male araita et defuit tam velum quam gabell’ Mem. York I 30; 1413 navem ‥ cum sufficienti estuffamento ‥ araiari faciant (Ac. Foreign) Bronnen 917. 2 to draw up: a (a list); b (an account or sim.); c (an assize or a writ of assize; cf. arramare). a 1385, 1419 (v. arraiamentum 2a).  b 1327 ita fuit occupatus ‥ quod compotum suum ‥ facere seu ~are non-dum potuit KR Mem 103 r. 184; 1333 dicit eas [extractas] nondum esse ~atas neque paratas LTR Mem 105 r. 89; 1376 ad ~andum et reddendum [compotum] CalCl 323; 1412 ordinatum est quod paupirum de cartis ‥ esset de novo ~atum et ligatum BB Wint. 32.  c 1327 intelleximus quod R. B. ‥ †arraiv’ [? l. arramiavit] coram vobis per breve nostrum quandam assisam nove disseisine RScot 217a; s1385 breve originale assise predicte ‥ in omnibus secundum vim, formam et effectum ejusdem † ~atum [? l. ~ate] et †executum G. S. Alb. III 250; s1455 b. originale assise predicte, in omnibus secundum vim, formam et naturam ejusdem brevis † ~atum [? l. ~ate] et †executum Reg. Whet. I 207; brevia assisarum ‥ secundum formam et naturam eorundem modo debito ~atarum Reg. Brev. 30.