About
Menu

arrationare

arrationare [cf. arrenare] , to arraign, accuse. 1274 idem P. super hoc ~atus concessit quod limites ‥ ad statum debitum reducantur (Chanc. Misc. 10/5/1) S. Jers. II 20; 1293 aracionati quod sanarent suas defaltas CourtR Hales 241; 1295 aracionatus de injusta inhibicione ‥, recessit a curia sine responsione Ib. 325; 1300 de predicta transgressione aracionatus JustIt (C.I) 1158 r. 9.

Saved

Recent