arula
arula, a small altar
ārŭla, ae, f. dim. [ara].
- A small altar: ante hosce deos erant arulae, * Cic. Verr. 2, 4, 3; Vulg. Jer. 36, 22; 36, 23 bis; Jus Papir. in Macr. S. 3, 11; Arn. 3, p. 114; Inscr. Orell. 1630.—
- †† II Perh. the base of an altar (eccl. Lat.): quos (anulos) pones subter arulam altaris, Vulg. Exod. 27, 5; 38, 4.—
- III Among the Campanians, the turf laid altar-like round an elm-tree, Plin. 17, 11, 15, § 77.
ārula, ae, f. (Demin. v. ara), jede kleine Erhöhung; dah. I) ein kleiner Altar, ein Altärchen, Cic. Verr. 4, 5. Papin. ius b. Macr. sat. 3, 11, 6. Corp. inscr. Lat. 13, 569 u. Eccl. – II) Plur. arulae, bei den Kampanern = der um eine gepflanzte Ulme herumgelegte feste Rasen, nach Plin. 17, 77.
ut ‥ in eodem fano et altare haberet ad sacrificium Christi et ~am ad victimas daemoniorum
fuere qui dicerent inter parietes altaris craticulam positam ‥ et sub ipsa craticula ~am parvam formatam et in eadem ignem exstrui
~a,fyrponne
~a, vas †apium at [l. aptum ad ] focum
~a vel batilla,fyrpanne
†asula,iren hiorð
tundyr , †incentinum, †araula, napta, receptaculum ignis
ārŭla, (16) æ, f. (ara), petit autel : Cic. Verr. 2, 4, 5 || terre amassée au pied des arbres : Plin. 17, 77.
Arulamvertit Interpres Græcus Exodi cap. 27. et 38. et Hierem. cap. 38. Ordericus Vitalis lib. 6. pag. 622 :
Librum quoque(S. Ebrulfi) et Arulam argento coopertam, et cambutam, atque cinctorium, etc.
Levata B. Pontificis membra e loculo reposita sunt post altaris Arulam in saxea arca.
Arula,
ārula ae, f dim.
- ara, a small altar.