arvus
arvus, ploughed, arable
- That has been ploughed, but not yet sown, ploughed, arable: ager, arvus et arationes ab arando, Varr. L. L. 5, § 39 Müll.: arvum, quod aratum nec dum satum est, id. R. R. 1, 29; Paul. ex Fest. p. 25 Müll.: aut arvus est ager aut consitus aut pascuus aut florens, Isid. Orig. 15, 13: Non arvus hic, sed pascuus est ager, Plaut. Truc. 1, 2, 47 (141): agri arvi et arbusti et pascui lati atque uberes, Cic. Rep. 5, 2, 3.—Hence,
- II Subst.
- A arva, ae, f. (sc. terra), an arable field, cornfield; only twice, ante-class., Naev. ap. Non. p. 192, 30; Pac. ib.—
- B arvum, i, n. (sc. solum), an arable field, cultivated land, a field, ploughed land, glebe (cf. Doed. Syn. III. p. 8; class.): nec scibat ferro molirier arva, Lucr. 5, 934; 1, 314: sol lumine conserit arva, id. 2, 211; cf. id. 2, 1162; Ov. M. 1, 598; 11, 33; Verg. G. 2, 263 et saep.: ex arvo aeque magno, Varr. R. R. 1, 7, 2: prata et arva et pecudum greges diliguntur isto modo, quod fructus ex eis capiuntur, Cic. N. D. 1, 44, 122: arva non afferent cibum, Vulg. Hab. 3, 17: Numidae pabulo pecoris magis quam arvo student, Sall. J. 90, 1: ne perconteris, fundus meus, optime Quincti, Arvo pascat erum, Hor. Ep. 1, 16, 2 (i. e. frugibus: arvum autem ab arando dictum est, Crucq.): arva per annos mutant, et superest ager, Tac. G. 26; Suet. Ner. 31; id. Dom. 7.—
- 2 Meton.
- a A region, country: Aspicis en praesens, quali jaceamus in arvo, Ov. P. 4, 7, 3.—
- b Poet., in gen., fields, plains, regions: arva putria, Liv. And. ap. Fest. p. 181 Müll.: genus humanum multo fuit in arvis durius, Lucr. 5, 925; 2, 1154: nec pisces (queunt) vivere in arvis, id. 3, 785: Circaea arva, Ov. M. 14, 348: Peneïa, id. ib. 12, 209; so id. ib. 15, 52; 15, 276; 11, 62; 11, 196; Verg. A. 5, 703 et saep.: pomosa, Prop. 5, 7, 81: quā tumidus rigat arva Nilus, Hor. C. 3, 3, 48; id. Epod. 16, 54; so, arva deserti, Vulg. Jer. 23, 10: arva pacis, ib. ib. 25, 37.—Hence also,
- α For pascuum, pasture-ground: Arvaque mugitu sancite bovaria longo: Nobile erit Romae pascua vestra forum, i.e. the Forum Boarium at Rome, Prop. 5, 9, 19.—
- β Arva Neptunia, for the sea, Verg. A. 8, 695 (cf. id. ib. 6, 724: campi liquentes). —
- γ Land, a shore, coast: jamque arva tenebant (angues), Verg. A. 2, 209.
Arvi de condomina Abbatissæ et de quolibet alio loco existentes in viam publicam putentur quolibet anno.
Arvus ager, apud Plautum Trucul. Aratus. L. Rothar. Reg. Longobard. tit. 108
In octogild ipsum caballum componat, pro eo quod ipsos(caballos) de Arvo campo, quod est fonsaccar, movere præsumpserit.
- 2 AR-, ploughed, arable: agri.
-
…provinciae causam in provincia ipsa cognoscendam et discendam putavi. an ego querelas atque iniurias aratorum non in segetibus ipsis arvisque cognoscerem peragravi, inquam, Triari, durissima quidem hieme vallis Agrigentinorum atque collis. campus ille nobilissimus ac feracissimus…
Cicero, pro Scauro
-
…aequitatis, in qua iuris erat interpretatio, quod ius privati petere solebant a regibus, ob easque causas agri arvi et arbusti et pascui lati atque uberes definiebantur, qui essent regii qui colerenturque sine regum opera et labore ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, non ad illius commoda quem diligemus, non erit ista amicitia sed mercatura quaedam utilitatum suarum. prata et arva et pecudum greges diliguntur isto modo, quod fructus ex is capiuntur, hominum caritas et amicitia gratuita est ;…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…supera Tmolum ac Tauricos locorum splendidis nominibus inluminatus est versus, sed proximus inquinatus insuavissima littera finis frugifera et efferta arva Asiae tenet. qua re bonitate potius nostrorum verborum utamur quam splendore Graecorum, nisi forte sic loqui paenitet qua…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…qui, credo, timentes hoc interdictum iustitiae ne quando existeret, commenti sunt se de terra tamquam hos ex arvis musculos extitisse. Ad haec illa dici solent primum ab iis, qui minime sunt in disserendo mali, qui…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…alios distinxerat aetas Haec Libycos, pars tam flavos gerit alter crines, Ut nullis Caesar Rheni se dicat in arvis Tam rutilas vidisse comas ; pars sanguinis usti, Torta caput, refugosque gerens a fronte capillos. Nec non…
Lucan, Pharsalia
-
…sed inriguis ora salubris aquis. Sol licet admoto tellurem sidere findat, Et micet Icarii stella proterva canis, Arva pererrantur Paeligna liquentibus undis, Et viret in tenero fertilis herba solo. Terra ferax Cereris multoque feracior uvis ;…
Ovid, Amores
-
…Dum se perculsi renouant in bella Latini, turbatus Ioue et exuta spe moenia Romae pulsandi, collis Vmbros atque arua petebat Hannibal, excelso summi qua uertice montis deuexum lateri pendet Tuder, atque ubi latis proiecta in campis nebulas…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…Aeneadis campo. Vulturna citata tramittunt alno uada postremique relincunt tardandis Italis corruptas igne carinas. tum Sidicina legunt pernicibus arua maniplis Threiciamque Calen, uestras a nomine nati, Orith y ia, domos. hinc Allifanus Iaccho haud inamatus…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…, exsistit procul hinc alioque renascitur ore Sic modo combibitur, tecto modo gurgite lapsus redditur Argolicis ingens Erasinus in arvis, et Mysum, capitisque sui ripaeque prioris paenituisse ferunt, alia nunc ire Caicum ; nec non Sicanias volvens…
Ovid, Metamorphoses