asso
asso, āvi, 1, v. a. [assus],
- to roast, broil (late Lat.): assari, Ap. Met. 2, 10, 11; assaverunt Phase super ignem, Vulg. 2 Par. 35, 13: assavit carnes ejus, ib. Tob. 6, 6: jecur, Apic. 2, 1.
asso, āvī, ātum, āre (assus), trocken braten, schmoren, assare in craticula (Rost), Apic. 7, 264 u. 8, 362: iecur porcinum, Apic. 2, 40: in omento assabis, Apic. 2, 42: cum sim paratus super istum ignem assari, Apul. met. 2, 10: assavit carnes eius, Vulg. Tob. 6, 6: assaverunt Phase super ignem, Vulg. 2. paral. 35, 13: in cinere aut in vase fictili assatae castaneae, Gargil. de pom. 19.
See: assare
assō, āvī, ātum, āre, tr. (assus), faire rôtir : Apul. M. 2, 10 ; Apic. 2, 42.