astutia
astutia, adroitness, shrewdness, craft, cunning
Could not find astutiaque in Logeion dictionaries.
astutiaque Noun: feminine ablative singular, Noun: feminine nominative singular, Noun: feminine vocative singular of astutia
astūtĭa, ae, f. [astutus],
- the quality of being astutus, orig. (like acumen, dolus, etc.) dexterity, adroitness, and also (eccl. Lat.) understanding, wisdom: Quibus (feris) abest ad praecavendum intellegendi astutia, Pac. ap. Cic. Fin. 5, 11, 31 (Trag. Rel. p. 122 Rib.): ut detur parvulis astutia, Vulg. Prov. 1, 4: intellegite, parvuli, astutiam, ib. ib. 8, 5.—But very early used in a bad sense, cunning, slyness, subtlety, craft as a habit (most freq. in ante-class. and Ciceron. Lat.; afterwards supplanted by astus, q. v.): est nobis spes in hac astutiā, Plaut. Capt. 2, 1, 53 (247): nec copiast [Me expediundi], nisi si astutiam aliquam corde machinor, id. ib. 3, 3, 15 (530) Fleck.; 3, 4, 7 (539); id. Ep. 3, 2, 27 (363); id. Mil. 2, 2, 82 (237): nunc opus est tuā Mihi ad hanc rem expromptā malitiā atque astutiā, Ter. And. 723; id. Heaut. 710: quod si aut confidens astutia aut callida esset audacia, vix ullo obsisti modo posset, Cic. Clu. 65, 183: quae tamen non astutiā quādam, sed aliquā potius sapientiā secutus sum, id. Fam. 3, 10, 9: qui (Deus) adprehendit sapientes in astutiā eorum, Vulg. Job 5, 13; ib. 1 Cor. 3, 19; ib. Ephes. 4, 14.—Also plur.: in regionem astutiarum mearum te induco, Plaut. Mil. 2, 2, 78 (233); so id. Ep. 3, 2, 39 (375): Hem astutias, Ter. And. 604 Don.: aliter leges, aliter philosophi tollunt astutias, Cic. Off. 3, 17, 68; 3, 17, 61.
astūtia, ae, f. (astutus), die List, Hinterlist, Schlauheit, Verschlagenheit, als natürliche Geschicklichkeit, intellegendi astutia, Pacuv. fr.: ast. serpentis, Hier.: aut confidens astutia aut callida audacia, Cic.: nunc meae malitiae, Astutia, te opus est, succenturiari, Caecil. com. fr. 229 R.: quae tamen ego omnia non astutiā quādam, sed aliquā potius sapientiā secutus sum, Cic.: nunc opus est tuā mihi ad hanc rem expromptā memoriā atque astutiā, Ter.: Martem astutiā decipere, Hygin. – Plur. = hinterlistige Kunstgriffe, schlaue Anschläge, Ränke, Kniffe u. Pfiffe, Plaut. Epid. 375; mil. 233. Ter. Andr. 604. Cic. de off. 3, 68 u. 71. Sall. Cat. 26, 2. Tac. ann. 13, 38. Vulg. Sirach 1, 6 (wo es = kluge Anschläge).
cautela i. ~ia,wærscipe
venatoris ~iam vitare molitur
edoctus preliorum ~ias, varietates et casus
ipse tam per minas quam per †estucciam et per pulcrum loqui tantum fecit quod ipsa eum amavit
vicarius, ob hastuciam quorundam de parochia, liberam librorum vel calicis administracionem ‥ habere nequit
ne ‥ lupi rapacis austucia eorum oves rapiat
calliditatibus et hastuciis variis ad ‥ renunciandum suis ‥ appellacionibus inducuntur
per suppressionis veritatis haustuciam
hostis bastucia ruit vi fraudium(
astūtĭa, (12) æ, f. , ruse, machination astucieuse : Pl. Epid. 363 ; Capt. 530, etc. ; astutias tollere Cic. Off. 3, 68, supprimer les artifices (les pièges astucieux) || astuce, ruse : Ter. Haut. 710 ; Andr. 733 ; Cic. Clu. 183 ; Fam. 3, 10, 9 || adresse : Sall. C. 26, 2.
astutia , ae. f. et, v. astutus
See an image
See an image
astūtia ae, f
- astutus, adroitness, shrewdness, craft, cunning: intellegendi, Pac. ap. C.: ad rem, T.: confidens. — Plur, tricks, cunning devices: Hem astutias, T.: tollendae.