astur
astur, ŭris, m.,
- a species of hawk, Firm. Math. 5, 7 fin.
1. astur, uris, m., eine Habichtsart, wahrsch. der Sperber (Astur Nisus, L.), Firm. math. 5, 7 extr.
~ur,haesualwe
2 astur, uris, m. , espèce dʼautour [oiseau] : Firm. Math. 5, 7.
Astor, Italis ;
Et in recognitionem totius feodi antedictus Episcopus ipse debet annuatim Comiti et hæredibus suis unum saurum Asturem et unam marcam argenti, si fuerit requisitus.
Infra :Asturco Dextrarius est, Astur caput ejus, Nam prius Astur equum dextrandi repperit usum.
Asturco, Quadrupes ; Asturco dicitur ales.
Feofavit Odoardum de Clerke de quarta parte... pro custodia Asturcorum suorum.
Et sua pecora in prædictis nemoribus immittendi et depascendi, locis vocatis los ayres Asturcorum exceptis, licentiam habeant. Asturcier,pro
Autoursier, accipitrum institutor, apud Rabelais. lib. 1. cap. 55.
Autrucier, eadem notione, in Proscript. Petri
de Craonann. 1392. ex Memor. E. Cam. Comput. Paris. fol. 277. r° :
Hennequin queux de messire Pierre de Craon, Jehanin son Autrucier, etc. Otruchers et fauconniers,in Comput. hospitii ducis Normannorum ann. 1348. Vide infra Hostoarius.
Sunt et de avibus rapacibus Austures, Sperverii : et istæ comprehenduntur sub Accipitre. Omnes autem aves rapaces, tam istæ, quibus homines utuntur, quam aliæ, quibus non utuntur, sub istis duobus generibus comprehenduntur, scilicet in Falcone et Accipitre. Et quamvis hoc nomen Accipitris plures attribuant soli Austuri, nos tamen dicimus, ipsum esse genus omnium avium rapacium, quæ capiendo et non feriendo, ut Falco, venantur, sicut prædicti Austur et Sperverius, utpote hoc nomen ab Accipio, Accipis, derivatum.
Unum Austorium saurum vel mutatum.
Austor, in Foris Beneharnensib. tit. 1. art. 27.
Austors et Esparbers, in Consuetud. Solensi tit. 13. art. 9. 10. Usatici Barcinonenses MSS. cap. 106 :
Rusticus si invenerit... Accipitrem, i. Austor, statim denunciet domino suo, et accipiat ab eo qualem mercedem inde ei senior dare voluerit.
Vicecomes Rothomagensis de qualibet navi habebit 20. solidos et Cambellanus de Tanquarvilla unum Ostorium, vel 16. solidos si nullum Ostorium habuerint.
de la Prise de Hierusalem par Titus, MS. :
Le RomanCent Oustor, cent griefaut, et cent paile roé.
Le RomanEt voit venir o lui un Escuier, Qui sor son point portoit un Ostor gruier.
de VacceMS. :
Bien sout espreuvier duire, et Ostor, et faucon.
Othou, unde
Otthouer, locus ubi nutriuntur accipitres. Lit remiss. ann. 1345. in Reg. 68. Chartoph. reg. ch. 174 :
Un varlet fauconnier, qui lors estoit audit Martin, et li gardoit un Otthouer, li rapporta que un autre vallet,.. là où il estoient alez voler ensemble, avoit voulu battre ledit vallet dudit Martin et li tuer ledit Othou.