astutulus
astūtŭlus, a, um, adj. dim. [astutus],
- somewhat sly or cunning: anus, Ap. Met. 6, 27, 3.
astūtulus, a, um (Demin. v. astutus), gar listig, gar schlau, anus, Apul. met. 6, 27 zw. (Hildebr. acutula): astutule asine, Apul. met. 9, 30.
astūtŭlus, a, um, finaud, passablement rusé : Apul. M. 9, 30, etc.