asystatos
asystatos, on (ἀσύστατος), unbeständig, Iul. Vict. de art. rhet. 2. p. 374, 29 u. 3, 13. p. 384, 4 H. Fortunat. art. rhet. 1, 2 sq. (bei Lact. 3, 6, 10 griechisch).
ăsystătŏs, a, um (ἀσύστατος), instable, qui nʼa pas de stabilité : Lact. Inst. 3, 6, 10.