atramentarium
ātrāmentārĭum, ii, n. [atramentum],
- an inkstand: atramentarium scriptoris, Vulg. Ezech. 9, 2 (as transl. of the Heb. ); 9, 3; 9, 11.
ātrāmentārium, ī, n. (atramentum), das Tintenfaß, Vulg. Ezech. 9, 2 u. 3 11 (als Übersetzung des hebr. תסק). Vgl. Caper (VII) 108, 3 u. Gloss. ›atramentarium, μελανδόχιον‹.
inveni ~ium a renibus dependens humore sicco repletum
pergamenum, attramentum cum ~io et pennario, colores ‥ liberentur precentori
~ium scriptoris gestabat in renibus
periculosum erat agnosci pro clerico, sed multo periculosius si ad latus alicujus ~ium inventum fuisset
attramentarium,blacchepot
an inke horne , ~ium, calamarium, incausterium
item atramentorium unum(
in amaritudine est anima mea, que totum hujus epistole cursum mihi de doloris ~io subministrat
alutarii secant ‥ corium ~io [gl. ] denigratumarnement
ātrāmentārĭum, ĭī, n. (atramentum), écritoire, encrier : Vulg. Ezech. 9, 2.
Birgamina cum Attramentario de terra levavi.Aliæ ann. 1029. ibid. col. 345 :
Bergamena cum Tramentario de terra elevavimus. Bergamela cum Atrementario de terra levavimus,in Ch. ann. 1091. ibid. col. 420. Cujus moris, quo ad majorem donationum confirmationem utebantur, rursus meminit Charta Mathildæ ann. 1079. pro episcop. S. Mart. Lucens. apud Lam. tom. 3. Delic. erudit. inter not. ad Chron. imper. Leon. Urbevet. pag. 162 :
Mathilda marchionissa ac ducatrix, secundum legem meam saligam, cum Atramentario, pinna et pergamena manibus meis de terra levavit, et Cunradi notarii domni imperatoris ad scribendum tradidit.