atratus
atratus, clothed in black
ātrātus, a, um, P. a., as if from atro, āre [ater],
- clothed in black for mourning, dressed in mourning: cedo, quis umquam cenārit atratus? * Cic. Vatin. 12 fin.: plebes, Tac. A. 3, 2: senex, Suet. Galb. 18.— Also of suppliants: an atratus prodiret in publicum proque rostris precaretur, Suet. Ner. 47.—Poet. of the horses in the chariot of the sun darkened in an eclipse: Solis et atratis luxerit orbis equis, Prop. 4, 4, 34 (cf. id. 3, 7, 32: Et citius nigros sol agitabit equos).
1. ātrātus, a, um (ater, s. Varr. LL. 8, 18), I) geschwärzt, atr. dentes, Caecil. com. 268: atratum coquinae ministerium (Küchenpersonal), Amm. 14, 6, 17: atrati equi, am Wagen der sich verfinsternden Sonne, Prop. 3, 5, 34. – II) insbes., schwarz gekleidet, im schwarzen Gewande, im Trauergewande, v. Bittenden u. Trauernden (Ggstz. albatus), Cic. Vat. 30 sqq. Tac. ann. 3, 2. Suet. Ner. 47, 2; Galb. 18, 2. Macr. sat. 3, 15, 4: atratus taetrā veste, *Acc. tr. 374.
1 ātrātus, (13) a, um (ater), rendu noir, noirci : Cæcil. 268 ; Prop. 3, 5, 34 || en habit de deuil : Cic. Vat. 30 ; Tac. Ann. 3, 2 ; Suet. Galba 18.
- 1. (poët.) zwart gemaakt;
- 2. in het zwart gekleed, in rouwkleding.
ātrātus
adj.
- ater, clothed in black: plebes, Ta.: equi (of the sun), Pr.