attritio

attrītĭo, ōnis, f. [attero],

• a rubbing upon or against something, friction (perh. only in the foll. exs.), Lampr. Elag. 19; Mart. Cap. 3, p. 50.

attrītio (adtrītio), ōnis, f. (attero), das Abreiben, die Abreibung, Lampr. Heliog. 19, 5. Mart. Cap. 3. § 226. Augustin. de mor. Manich. 2, 16, 46 in. u. extr.

attritio [LL] 1 attrition, wearing away, bruising. b pounding (alch.). c chafing (fig.). d friction (fig.). s1194 equo cecidit et pedis ~one subita sauciatus ad necem ‥ pede truncatus est Diceto YH 124.  b prius est pulverisatio cum congelatione, deinde resolutio ‥; et postea est sublimatio cum ~one et mortificatione Bacon Min. 314.  c sic est [imago tua] abolita ~one vitiorum, sic est offuscata fumo peccatorum Anselm (Prosl. 1) I 100.  d in hujus discussione plurima ~o est, quoniam contrariarum concursus rationum dubitandi materia est J. Sal. Met. 908B. 2 tribulation, hardship. b attrition (as step towards contrition). ut in rerum augmento crescat humilitas et in ~one patientiaroboretur Map NC V 5 p. 231; 1384 sinceritatem ‥ mittentis ‥, variis tribulacionibus et ~onibus tam afflicti, ‥ attendentes Conc. III 189.  b ~o non dicit nisi tritionem, que debet ad contritionem terminari ‥, quia sine amore est ‥ qui attritus est Hales Qu. 1032; 1301 quia tam manifesta ‥ delicta ‥ manifestis ~onibus, penitenciis et correccionibus expiare ‥ convenit Reg. Cant. II 888; idem actus ~onis factus in gracia posset esse contricio, et sic actus meritorius et virtuosus Wycl. Civ. Dom. I 344; c1430 virum ‥ ~onis contricionisque lacrimis plenum Reg. Whet. II 434.

attritio , onis. f.
相碎。下等痛悔。

Suggest a Translation
See an image