aularius
aulārius, ī, m. = aulicus, Gloss. V, 589, 18.
aulārĭus, ĭī, m. (aula), courtisan : Gloss. 5, 589, 18.
Auleius.
Ostiarius, vel
Atriensis.
Aulacieti. Gemma Gemm. :
Aulanus, Aulæ custos, ut palatinus.