aurarius
aurārĭus, a, um, adj. [aurum].
- Of or pertaining to gold, golden, gold-: statera, Varr. ap. Non. p. 455, 21: metalla, gold-mines, Plin. 37, 12, 74, § 193: fornax, for smelting gold, id. 34, 13, 34, § 132: negotium, Plaut. Bacch. 2, 2, 51 (229): canon, a tax upon purchase and sale, Cod. 10, 47, 10; cf.: auraria pensitatio, ib. 11, 61, 2; and absol. auraria, ib. 12, 6, 29.—Hence,
- II Subst.
- A aurārĭ-us, ii, m., a worker in gold, a goldsmith, Inscr. Orell. 3096.—
- B aurārĭa, ae, f.
- a (Sc. fodina.) A gold-mine, Tac. A. 6, 19. —
- b A female worker in gold, or a golddealer, Inscr. Orell. 4065 (v. Orell. ad h. l.).
aurārĭus, ii, m.,
- a patron [aura, II. B.], acc. to Serv. ad Verg. A. 6, 817.
1. aurārius, a, um (aurum), zum Golde gehörig, Gold-, I) adi.: negotium, das Geschäft, Gold (Geld) beizutreiben, Plaut.: statera, Varr. fr.: metalla, Plin. u. Iustin.: fornax, Plin.: necessitas, Goldbedarf, Inscr.: pensitatio, eine Art »Gewerbesteuer, Handelssteuer«, spät. ICt.: canon, das Reglement, nach dem die Handelssteuer entrichtet wird, spät. ICt.: susceptor, der Einnehmer der Gewerbe-, Handelssteuer, spät. ICt. – II) subst.: a) aurārius, ī, m., der Goldarbeiter, Goldschmied, Corp. inscr. Lat. 6, 196. – b) aurāria, ae, f., α) (sc. fodina) = χρυσαρχυριον (Gloss.), die Goldgrube, Tac. ann. 6, 19: subprocurator aurariarum, kaiserl. Unterverwalter der dacischen Goldbergwerke, Corp. inscr. Lat. 3, 1088. – β) eine Art Gewerbe- od. Handelssteuer, Cassiod. var. 2, 30. Cod. Theod. 12, 6, 29.
2. aurārius, ī, m. (aura no. I, 1, c), der Begünstiger, nach Serv. Verg. Aen. 6, 817.
1 aurārĭus, (16) a, um (aurum), dʼor : auraria fornax Plin. 34, 132, creuset ; auraria statera Varro Men. 419, trébuchet, balance à peser lʼor || aurārĭus, ĭī, m. , ouvrier en or, orfèvre : CIL 6, 196.
2 aurārĭus, ĭī, m. (aura), qui favorise : Serv. En. 6, 816.