auratura
aurātūra, ae, f. [aurum],
- a gilding, Quint. 8, 6, 28; and besides only in Inscr. Grut. 583, 4.
aurātūra, ae, f. (*auro), die Vergoldung, Quint. 8, 6, 28. Corp. inscr. Latin. 6, 8737 (wo: qui fuit ab auraturis).
aurātūra, æ, f. (auro), dorure : Quint. 8, 6, 28 ; servus ab auraturis CIL 6, 8737, esclave doreur.