About
Menu

autentus

AUTENTUS
, Princeps vel auctor ; inde Autenticus. Ita Papias MS. Ecclesiæ Bituricensis. Vide Authenticus.
AUTENTUS
, Pro Autenticus, quomodo etiam habetur in Legibus Norman. mox laudandis ex Cod. reg. 4651. ubi in versione Gallica legitur Autentiques ; qua voce Nobilis, qui feudum francum tenet, significatur, idem itaque quod Authenticus. Vide in hac voce. Munere publico donatus. Codex Legum Norman. apud Ludewig. tom. 7. Reliq. MSS. pag. 303 : De personis autem Autentis, videlicet qui tenent francas serjanterias, vel qui per armorum servicia feoda sua deserviunt, etc. Vide Authenticus 1.
AUTENTUS
, Modus toni Musici decantandi lentius vel celerius. Epist. ann. 851. apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 123. 1 : De laude disciplinæ... viii. De tonis octo... x. De Autentu proti. xi. De plagis proti. xii. De Autentu deuteri. xiii. De plagis deuteri. Pro lentius vel celerius scribendum Altius ; monente D. Le Bœuf. Appellationis ratio sequitur in Authentici Toni. Hinc
Autenti Soni
apud Marten. Tract. de antiq. Ecclesiæ discipl. pag. 683. ex Pontif. Pictav. annorum circiter 800 : Sed neque melos musicum terminata antiphona in ultima syllaba protelatur juxta rationem Autenticorum sonorum, etc.
Authentici Toni
, apud Bernonem abb. Augiens. tom. 6. Anecd. Pezii part. 1 col. 200 : Quorum (tonorum) apud nos nomina a primo usque octavum ex ordinis sui auctoritate sumpsere primordia. Ex quibus quatuor, id est, i. iii. v. vii. Græco eloquio Authentici vocantur, eo quod cæteris, videlicet ii. iv. vi. viii. quasi quadam magisterii auctoritate præesse videantur. Authenticum namque auctorem sive magistrum sonat.
AUTENTUS
, pro Obtentus, Gall. Prétexte. Inquisit. ann. 1210. inter Probat. tom. 1. Hist. Nem. pag. 48. col. 2 : P. de Vaqueriis juratus dixit, quod ultima die Sabbati mense Aprilis P. de Areolis et W. Palaridus venerunt ad domum suam, qui sub Autentu quod vellerint emere roncinum ejus, ad ultimum locuti sunt et (ei) in hunc modum, etc.

Saved

Recent